TABU

Ο Μιγκέλ Γκομές παρουσιάζει μια κινηματογραφική άσκηση πάνω στο «Tabu» του Φ. Μουρνάου (1931), παίζοντας με τις σινεματικές και αφηγηματικές συμβάσεις. Κρατώντας όλους τους ήχους ατμόσφαιρας, τα βήματα, τη φύση, τα πουλιά που κελαηδούν, αλλά εξαφανίζοντας τους διαλόγους ο μεγάλος Πορτογάλος δημιουργός επεξεργάζεται την κινηματογραφική φόρμα μ’ έναν αληθινά μεταμοντέρνο τρόπο, παίρνοντας μια πρακτική αδυναμία του παρελθόντος του σινεμά και μεταβάλλοντάς τη σε νοηματικό πλεονέκτημα: τα λόγια δεν έχουν καμιά αξία, όταν ο άνθρωπος μπορεί να πράττει.