FALLING LEAVES

Η ταινία ξεκινά ως ντοκιμαντέρ καταγράφοντας τους παραδοσιακούς τρόπους παραγωγής στη Γεωργία, μια περιοχή με μακραίωνη οινοπαραγωγική παράδοση, η αμπελουργική ζώνη της οποίας ήταν και συνεχίζει να είναι μια από τις καλύτερες, σε ποιοτικά χαρακτηριστικά, στην Ανατολική Ευρώπη, η οποία προμήθευε με εξαιρετικό κρασί ολόκληρη την Σοβιετική Ένωση. Δύο νεαροί οινολόγοι, ο Νίκο και ο Οτάρ, αρχίζουν την επαγγελματική τους εκπαίδευση σ’ έναν οινοπαραγωγικό συνεταιρισμό. Ο πρώτος είναι διακριτικός, σοβαρός, ντροπαλός, με αισθήματα συναδελφικότητας και αλληλεγγύης, ενώ ο δεύτερος οπορτουνιστής και αριβίστας, αποφασισμένος να πετύχει πάση θυσία. Οι διαφορετικοί τους χαρακτήρες και οι επιδιώξεις τους, σκιαγραφούνται από την πρώτη τους κιόλας επαφή με τους αδιάφορους γραφειοκράτες που διευθύνουν τον συνεταιρισμό. Ο Οτάρ τοποθετείται στο εργαστήριο, ενώ ο Νίκο στο χώρο όπου γίνεται η ζύμωση του κρασιού, στα βαρέλια. Στο εργοστάσιο δουλεύει και η όμορφη Μαρίνα, γραμματέας και ξεναγός όσων επισκέπτονται το οινοποιείο, η οποία φλερτάρει με κάθε αρσενικό που την πλησιάζει και αυτό συμβαίνει και με τους δύο νεοφερμένους. Ο Νίκο, εσωστρεφής και μοναχικός, κοιτάζει την δουλειά του, γνωρίζεται και δημιουργεί μια στέρεα και ειλικρινή σχέση με τους εργάτες, ενώ ο Οτάρ προσπαθεί να αναρριχηθεί κερδίζοντας την εύνοια του Διευθυντή, η μόνη έγνοια του οποίου είναι να καλύψει το πλάνο παραγωγής, αδιαφορώντας για την ποιότητα του κρασιού. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο ο Νίκο έρχεται σε σύγκρουση με τα υπόλοιπα στελέχη, όταν αρνείται να συναινέσει στην εμφιάλωση του κρασιού που περιέχεται στο βαρέλι 49 για να καλυφθεί το πλάνο παραγωγής, υποστηρίζοντας ότι το κρασί είναι ακόμα σε φάση ζύμωσης. Οι πάντες προσπαθούν να τον μεταπείσουν, αλλά αυτός εμμένει στις αρχές του και αρνείται πεισματικά να συμφωνήσει...
Η πρώτη ταινία του Οτάρ Ιοσελιάνι εντυπωσιάζει για την κινηματογραφική της διαύγεια, για την τολμηρή αφηγηματική της ελευθερία ενάντια στα στερεότυπα και τις συμβάσεις της επίσημης σοβιετικής κινηματογραφίας, για την εντιμότητα και την ηθική ακεραιότητα του κεντρικού της ήρωα. Ο νεαρός οινολόγος που αρνείται πεισματικά να υποταγεί στις επιταγές του σοσιαλιστικού πλάνου και στους χαρτογιακάδες της εξουσίας και θέτοντας ζήτημα αρχής, δεν βάζει νερό στο κρασί του (κυριολεκτικά), σηματοδοτεί μια στάση ζωής που διαπερνά το συνολικό έργο του γεωργιανού δημιουργού.