ΠΟΙΟΣ ΜΕΝΕΙ ΖΩΝΤΑΝΟΣ

Πώς αποτυπώνεται το ανοιχτό τραύμα του ξεριζωμού; Πώς μπορεί να απεικονίσει κανείς τη βασανιστική ενοχή της επιβίωσης και της ασφάλειας μακριά από τον όλεθρο και τον φόβο που βιώνουν οι αγαπημένοι του; Επιστρατεύοντας μια κινηματογραφική προσέγγιση που παραπέμπει σχεδόν αυτόματα στο Dogville και το Manderlay του Λαρς Φον Τρίερ, το ευρηματικό ντοκιμαντέρ του Νικολά Βαντιμόφ –γυρισμένο στη Νότια Αφρική, μία από τις ελάχιστες χώρες όπου οι Παλαιστίνιοι γίνονται δεκτοί χωρίς την έκδοση ειδικής βίζας– επιτυγχάνει τη σπαρακτική εγγύτητα μέσα από τη στοχευμένη αποστασιοποίηση. Εννέα άνθρωποι –από την εντυπωσιακά αφανή στην κυρίαρχη αφήγηση μεσαία τάξη της Γάζας– ζωγραφίζουν με κιμωλία το σπίτι τους σε έναν ψυχρό μαυροπίνακα, την ώρα που τα λευκά τετράγωνα στο δάπεδο μετατρέπονται νοερά σε ολοζώντανους βιωμένους τόπους.