ΣΙΝΕΜΑ ΚΑΙ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ 2018-2019

Το Moonlight εξιστορεί τη ζωή ενός νεαρού αφροαμερικανού από την παιδική του ηλικία έως και την ενηλικίωση, καθώς παλεύει να βρει τη θέση του στον κόσμο. Ένα συγκλονιστικό πορτρέτο της ζωής αυτού του ανθρώπου κι ένας ποιητικός φόρος τιμής στην ταυτότητα, την οικογένεια, τη φιλία και την αγάπη. Η ταινία που είναι υποψήφια για 8 Όσκαρ, προβάλλεται για τη Θεσσαλονίκη αποκλειστικά στο Ολύμπιον.

Ρώμη, δύο χρόνια πριν το ξέσπασμα του Β ́ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Μαρσέλο ζει μια απόλυτα συμβατική ζωή. Δουλεύει για το φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι, είναι παντρεμένος με μία μικροαστή αλλά κοινωνικά αποδεκτή γυναίκα και πηγαίνει τακτικά στην εκκλησία. Θα βρεθεί όμως αντιμέτωπος με τις συνέπειες των πράξεών του όταν θα του ζητηθεί να σκοτώσει έναν πρώην καθηγητή του. Έτσι όσο περνάει ο καιρός αντιλαμβάνεται πως δεν πρόκειται μόνο για μια πολιτική επιλογή, αλλά για συμμετοχή σε πράξεις βίας, καταπίεσης και κοινού εγκλήματος...

Ο Αντουάν Ντουανέλ είναι δεκατριών χρονών και ζει στο Παρίσι, με τους γονείς του. Η αδιαφορία των γονιών απέναντί του και η αυταρχική συμπεριφορά των καθηγητών του στο σχολείο, προκαλεί στον Αντουάν μια μόνιμη τάση φυγής και απόδρασης από το καταπιεστικό σχολικό και οικογενειακό περιβάλλον. Έτσι, μετά από πολλές περιπέτειες, ανάμεσα στις οποίες και ο εγκλεισμός του στο αναμορφωτήριο, κατορθώνει να φτάσει στην ελευθερία της θάλασσας, που είναι και το κρυφό του όνειρο...

Tα 400 χτυπήματα, η πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Φρανσουά Τρυφώ και μια από τις πρώτες της nouvelle vague, αφηγείται την ιστορία ενός ευαίσθητου και ευάλωτου παιδιού, που ζει και μεγαλώνει σ’ έναν στενόμυαλο, μικρόψυχο και εν τέλει εχθρικό κόσμο. Στο υπέδαφος της ταινίας υπάρχει έντονο το αυτοβιογραφικό στοιχείο, καθώς πολλές από τις περιπέτειες του μικρού Αντουάν (έξοχα ερμηνευμένος από τον Ζαν Πιερ Λεό – alter ego του σκηνοθέτη) είναι προσωπικά βιώματα του Τρυφώ, ο οποίος πράγματι, σ’ αυτήν την ηλικία κατέληξε στο αναμορφωτήριο, απ’ όπου τον έσωσε ο σπoυδαίος θεωρητικός και συνιδρυτής των Cahiers du Cinema, Αντρέ Μπαζέν, στη μνήμη του οποίου είναι αφιερωμένη η ταινία. Έγραψε ο συνοδοιπόρος του Τρυφώ, Ζαν-Λυκ Γκοντάρ: «Τα 400 χτυπήματα είναι το πιο περήφανο, το πιο πεισματάρικο, το πιο ξεροκέφαλο, με άλλα λόγια, το πιο ελεύθερο φιλμ του κόσμου».
• Βραβείο καλύτερης σκηνοθεσίας στο Φεστιβάλ Καννών 1959

Ο αιώνια πλακατζής Γουίνφριντ λατρεύει να ενοχλεί την κόρη του. Τρυπώνει στη ζωή της, στις συναντήσεις της, τις εξόδους της, προσπαθώντας να την πλησιάσει. Ενοχλημένη του ζητά να σταματήσει. Τότε συστήνεται το alter ego του Γουίνφριντ- ο Τόνι Έρντμαν. Ο Τόνι είναι ένας περίεργος τύπος με κακό κοστούμι, τραγική περούκα κι ακόμη χειρότερη οδοντοστοιχία. Όσο πιο εκκεντρικός γίνεται, τόσο η κόρη του φαίνεται να ανταποκρίνεται.
Η ταινία απέσπασε το βραβείο FIPRESCI στο Φεστιβάλ των Καννών.

Η Μπεατρίς είναι μια φλύαρη φαντασιόπληκτη, μια αυτοαποκαλούμενη δισεκατομμυριούχος αριστοκράτισσα, της οποίας της αρέσει να πιστεύει ότι έχει στενές σχέσεις με τους ηγέτες του κόσμου. Η Ντονατέλα είναι μια εσωστρεφής κι εύθραυστη νεαρή κοπέλα, η οποία είναι «κλειδωμένη» στον δικό της μυστηριώδη κόσμο. Και οι δύο νοσηλεύονται στη Βίλα Μπιόντι, μια προοδευτική, αλλά ασφαλή ψυχιατρική κλινική.
Η νέα ταινία του Πάολο Βίρτζι αφηγείται την ιστορία της απρόβλεπτης και συγκινητικής φιλίας που αναπτύσσεται ανάμεσα στις δύο γυναίκες, καθώς εγκαταλείπουν το ψυχιατρικό ίδρυμα, σε αναζήτηση της αγάπης και της ευτυχίας.

Η Frances ζει στη Νέα Υόρκη, αλλά δεν έχει πραγματικά διαμέρισμα. Είναι μαθητευόμενη σε μια σχολή χορού, αλλά δεν είναι πραγματικά χορεύτρια. Η Sophie είναι η καλύτερη φίλη της Frances, αλλά δεν μιλάνε πια. Η Frances ρίχνεται με τα μούτρα στα όνειρά της, ακόμη και αν βρίσκονται μακριά από την πραγματικότητα. Θέλει τόσο πολύ περισσότερα από ό, τι έχει, αλλά ζει τη ζωή της με ασύδοτη χαρά και ελαφρότητα.