Προβολή της ταινίας Ghost Song παρουσία του σκηνοθέτη Φατίχ Ακίν

Η αγάπη για τον κινηματογράφο, η μακρά διαδρομή μιας ιδέας από τη σύλληψη ως τη μεγάλη οθόνη και η ιδιαίτερη σχέση ενός δημιουργού με τη Θεσσαλονίκη βρέθηκαν στο επίκεντρο της ελληνικής πρεμιέρας της ταινίας Ghost Song /Το Τελευταίο μας Τραγούδι, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής 8 Νοεμβρίου, στο Ολύμπιον, στο πλαίσιο του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Ο γερμανός σκηνοθέτης και σεναριογράφος Φατίχ Ακίν ήταν παρών στην προβολή και μοιράστηκε με το κοινό την ιστορία πίσω από τη νέα του δουλειά.

Την εκδήλωση προλόγισε ο Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Φεστιβάλ, Ορέστης Ανδρεαδάκης, ο οποίος αναφέρθηκε στη διαχρονική σχέση του σκηνοθέτη με τη διοργάνωση. «Ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης μάλλον κατέχει το ρεκόρ επισκέψεων στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης», σημείωσε χαρακτηριστικά, υπενθυμίζοντας πως είναι η έβδομη φορά που ο Φατίχ Ακίν παρουσιάζει ταινία του στη Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια, κάλεσε το κοινό να υποδεχτεί «έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του ευρωπαϊκού κινηματογράφου».

Παίρνοντας τον λόγο, ο Φατίχ Ακίν ευχαρίστησε το κοινό σε άπταιστα ελληνικά, εκφράζοντας τη χαρά του για την επιστροφή του σε μια πόλη με την οποία διατηρεί στενούς δεσμούς. «Είναι ένα μέρος στο οποίο μου αρέσει πάντα να επιστρέφω. Έχω αγαπημένους φίλους εδώ και συνεργάτες», ανέφερε, σημειώνοντας πως επισκέπτεται τη Θεσσαλονίκη από τα πρώτα του βήματα και πως η πόλη τον υποδέχεται πάντα θερμά. «Είμαι ευγνώμων γι’ αυτό», υπογράμμισε.

Ενόψει της προβολής, ο σκηνοθέτης αναφέρθηκε στη γέννηση του Ghost Song, μιας ταινίας που, όπως συμβαίνει με τις περισσότερες δουλειές του, διαφέρει αισθητά από την προηγούμενή της. Όπως αποκάλυψε, η αρχική ιδέα προήλθε από τον γιο του, πριν από περίπου δέκα χρόνια, όταν ήταν και ο ίδιος μόλις δέκα ετών. «Μου είπε: “Γιατί δεν κάνεις μια ταινία για δύο φίλους, εκ των οποίων ο ένας είναι φάντασμα;” Ήταν πραγματικά μια εξαιρετική πρόταση», θυμήθηκε. Τον γοήτευσε, όπως εξήγησε, η προοπτική μιας διαφορετικής ταινίας, μακριά από τις πιο δύσκολες δουλειές που είχε κάνει μέχρι τότε, μίας ταινίες που θα μπορούσε ενδεχομένως να απευθύνεται ακόμη και σε παιδιά.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στη μακρά πορεία του σεναρίου. Μη μπορώντας να το γράψει μόνος του, απευθύνθηκε σε μια σεναριογράφο, η οποία ανέλαβε τη συγγραφή του. Στο μεταξύ, ωστόσο, ο ίδιος στράφηκε σε άλλα πρότζεκτ, με αποτέλεσμα να μεσολαβήσουν πέντε ή έξι ταινίες μέχρι να επιστρέψει τελικά στην αρχική ιδέα. Σε όλη αυτή τη δεκαετία, επανερχόταν ανά διαστήματα στη σεναριογράφο, προτείνοντάς της κάθε φορά μια διαφορετική κατεύθυνση για την ιστορία. «Νομίζω πως την τρέλανα με τις αμέτρητες ιδέες μου!», σχολίασε με χιούμορ, εξηγώντας πως το σενάριο απέκτησε την τελική του μορφή μέσα από αυτές τις διαδοχικές αναδιαμορφώσεις.

Αναφερόμενος στις διαφορετικές αναγνώσεις που επιδέχεται η ταινία, ο Φατίχ Ακίν ανέφερε πως κάποιοι αντιλαμβάνονται την ταινία ως πολιτική, άλλοι ως ποιητική και άλλοι ως μια υπαρξιακή προσέγγιση πάνω στη ζωή και τον θάνατο. Για τον ίδιο, ωστόσο, το Ghost Song είναι πρωτίστως μια ταινία για την αγάπη: τη ρομαντική αγάπη ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, αλλά και τη δική του αγάπη για το σινεμά. «Είναι επί της ουσίας μια έκφραση της αγάπης μου για τον κινηματογράφο στην πιο αγνή του μορφή», τόνισε.

Ξεχωριστή στιγμή της βραδιάς αποτέλεσε η έκπληξη που επιφύλασσε ο σκηνοθέτης για το κοινό του Ολύμπιον, ανακοινώνοντας πως σκοπεύει να πραγματοποιήσει τα γυρίσματα της επόμενης ταινίας του στην Ελλάδα. Όπως αποκάλυψε, θα επισκεφθεί άμεσα κάποια ελληνικά νησιά, με στόχο σε επόμενο στάδιο να εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση για το νέο του εγχείρημα. «Ευελπιστώ ειλικρινά ότι σύντομα θα επιστρέψω και πάλι στο Φεστιβάλ, είτε θα είναι με την επόμενη, είτε με κάποια άλλη ταινία», ανέφερε, ολοκληρώνοντας την παρουσίασή του.

Η παρουσίαση έκλεισε με τον Ορέστη Ανδρεαδάκη να ευχαριστεί τον σκηνοθέτη, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στον συνεργάτη του Φατίχ Ακίν, Ζήνο Παναγιωτίδη, παραγωγό και διανομέα της Rosebud.21. Ο κ. Παναγιωτίδης ανακοίνωσε, μάλιστα, πως το Ghost Song θα κυκλοφορήσει στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου.