ΑΓΓΙΞΕ ΜΕ ΚΑΠΟΥ ΠΟΥ ΝΑ ΤΟ ΝΙΩΣΩ

Ο Τζον Κάλαχαν –γεννημένος στο Όρεγκον το 1951– ήταν ανήσυχος νέος. Στα 21 μένει παράλυτος μετά από αυτοκινητιστικό ατύχημα. Διέξοδός του γίνεται η ζωγραφική – ίσως όχι κι η προφανέστερη ενασχόληση, αφού ελάχιστα μπορεί πια να κουνάει τα χέρια του. Υιοθετώντας ένα ωμό στιλ, εικονογραφεί ανελέητα αυτά που παρατηρεί στο ανθρώπινο είδος. Παράδειγμα, η σωματώδης γυναίκα που ουρλιάζει στον πελάτη ενός βιβλιοπωλείου: «Κύριε, βρίσκεστε σε φεμινιστικό βιβλιοπωλείο – δεν έχουμε τμήμα με χιουμοριστικά βιβλία!» Ωστόσο, ο κυνικός άντρας με τα βαμμένα πορτοκαλί μαλλιά και τα ασορτί γυαλιά ηλίου που τρέχει με το αναπηρικό καροτσάκι στους δρόμους του Πόρτλαντ έχει κι άλλες πλευρές. Γράφει και τραγουδά συγκινητικά, μελαγχολικά τραγούδια, όπως το “Touch Me Someplace I Can Feel”. Η ταινία έχει ως θέμα της τη δύναμη της θέλησης. Ο Κάλαχαν αρνείται να περνά απαρατήρητος και πάνω απ’ όλα δε θέλει να είναι ένας ευγνώμων, ταπεινός ανάπηρος. Και για να μπορεί να έχει σχέσεις με γυναίκες, έχει βρει τον δικό του τολμηρό τρόπο...