Η ΚΥΡΙΑ ΜΕ ΤΟ ΣΚΥΛΑΚΙ

Η ταινία, βασισμένη στην ομώνυμη νουβέλα του Τσέχωφ θεωρείται μια από τις πιο επιτυχημένες μεταφορές έργου του στον κινηματογράφο. Η δράση εκτυλίσσεται σ’ ένα παραθαλάσσιο θέρετρο στα τέλη του 19ου αιώνα. Εκεί γνωρίζονται ένας μοσχοβίτης φιλόλογος και μια νεαρή παντρεμένη γυναίκα από την επαρχία και ζουν ένα σύντομο έρωτα, γεμάτο πάθος και ένταση. Όταν οι διακοπές τελειώνουν ο άντρας επιστρέφει στη Μόσχα και η γυναίκα στην άχαρη ζωή της μικρής επαρχιακής πόλης. Παρόλο που οι δύο ερωτευμένοι αποτολμούν κάποιες συναντήσεις, ουσιαστικά η σχέση τους είναι αδιέξοδη, χωρίς μέλλον και καταδικασμένη να σβήσει...
Ο σκηνοθέτης συλλαμβάνει τις λεπτές αποχρώσεις της ειρωνείας του Τσέχωφ, με μια ποιητική κινηματογραφική γραφή, απεικονίζοντας εύστοχα την ατμόσφαιρα της εποχής, το τέλμα των ανθρώπινων σχέσεων και την έλλειψη ουσιαστικής επαφής και επικοινωνίας. Ειδικότερα με την επιστροφή των ηρώων στην ρουτίνα της καθημερινότητας, αποτυπώνονται με ενάργεια τα κενά ψυχικά τοπία και η άδεια εσωτερικότητα, που ούτε καν η επαναστατική πράξη του έρωτα καταφέρνει να γεμίσει, κάνοντας τους ήρωες να μοιάζουν όπως έχει γράψει ο Ζωρζ Σαντούλ με «πουλιά κλεισμένα στο ίδιο κλουβί» που δεν τολμούν να πετάξουν προς την ελευθερία και την χαρά της ζωής. Η κυρία με το σκυλάκι υπήρξε μια μεγάλη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία του Σοβιετικού κινηματογράφου, στο μεταίχμιο ανάμεσα στον αρτηριοσκληρωτικό σοσιαλιστικό ρεαλισμό και το νέο κύμα των αρχών της δεκαετία του ‘60.