ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΑ ΚΥΘΗΡΑ

Bραβεία: Σεναρίου και Fipresci στο Φεστιβάλ Καννών 1984
Μετά από 32 χρόνια αυτοεξορίας στην Τασκένδη, όπου κατέφυγε το 1949, ο κυρ-Σπύρος επιστρέφει στην πατρίδα. Τα πάντα, όμως, του φαίνονται ξένα. Ένας σκηνοθέτης, ο Αλέξανδρος, που θέλει να γυρίσει μια ταινία για τους πολιτικούς πρόσφυγες, γοητεύεται από τον κυρ-Σπύρο (που μοιάζει με τον πατέρα του) και τον ακολουθεί. Ο κυρ-Σπύρος, όμως, απογοητευμένος, απ’ την στιγμή που αισθάνεται εξόριστος στον ίδιο του τον τόπο, θα καταφύγει στο μοναδικό πράγμα που πραγματικά μπορεί να τον υποδεχτεί: τη θάλασσα...
Το Ταξίδι στα Κύθηρα σηματοδοτεί την απαρχή μιας στροφής όχι μονάχα για το έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου, αλλά του συνολικού τρόπου με τον οποίο ο ελληνικός κινηματογράφος αντιμετώπισε τη δεκαετία του ’40. Η Ιστορία συνεχίζει να είναι πάντα παρούσα, επικαθορίζοντας τις συμπεριφορές των πρωταγωνιστών, όμως πλέον το βλέμμα μετατοπίζεται στο υπαρξιακό βίωμα της ήττας και της εξορίας, που μέσα από την αδυναμία επιστροφής καταλήγει σε ένα ταξίδι στην τραγικότητα της ίδιας της ανθρώπινης ύπαρξης. Η επιστροφή του πρόσφυγα αντάρτη στις πόλεις, η απροθυμία αποδοχής ενός παρελθόντος που όλοι επιζητούν να ξεχάσουν, καταλήγει σε μια δεύτερη εξορία, εσωτερική τούτη τη φορά, όπου ο αναστοχασμός για την αλληλοσφαγή καταλήγει στη διαπίστωση της (υπαρξιακής) ήττας και των δύο πλευρών.