ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

«Στο Πριν από την επανάσταση είχα ξεγυμνωθεί τελείως, με όλη την αλαζονεία και την αδιαντροπιά της νιότης: ήμουν μόλις 22 χρόνων και πάλευα σαν ιεραπόστολος, σαν μυστικιστής, σαν τρομοκράτης ... Ήταν μια ταινία με την οποία έπρεπε να ξεκαθαρίσω τους λογαριασμούς μου μ’ όλο εκείνο το βαρύ αυτοβιογραφικό φορτίο που πρέπει να ξεφορτωθείς, αν θέλεις να πας μπροστά». Αυτά έλεγε ο δημιουργός της 30 χρόνια μετά γι αυτήν τη αψεγάδιαστη στιλιστικά και απόλυτα προσωπική ταινία-ελεγεία για την χαμένη νιότη. Το Πριν από την επανάσταση μιλά για το τι σημαίνει να είσαι νέος και να ζεις κολλημένος μπροστά στο σταυροδρόμι ή στο κατώφλι της ζωής, χωρίς να κάνεις το κρίσιμο βήμα, χωρίς να ξέρεις ποιον δρόμο να πάρεις, αναποφάσιστος με «ποιους θα πας και ποιους θ’ αφήσεις».