ΧΑΜΕΝΑ ΟΝΕΙΡΑ

Μια οικογένεια Σικελών κτηνοτρόφων ξεκινά στις αρχές του 20ου αιώνα, αναζητώντας μια καινούρια καλύτερη ζωή στον «Νέο Κόσμο», που είναι και ο πρωτότυπος τίτλος της ταινίας. Μ’ αυτήν, την μόλις δεύτερη ταινία του (μετά το πολύ καλό Ανασαίνω), ο Emanuele Crialese βραβεύτηκε με το Αργυρό Λιοντάρι στο Φεστιβάλ Βενετίας το 2006. Τα Χαμένα όνειρα κινηματογραφούν την οδύσσεια του βοσκού Σαλβατόρε, που με τους δύο γιους του και την ηλικιωμένη μητέρα του επιβιβάζονται στο πλοίο για την Αμερική, την οποία φαντάζονται σαν ένα μέρος όπου θα κολυμπούν στο μέλι και στο γάλα και όπου τα δέντρα καρποφορούν χρυσά δολάρια (σκηνές σουρεαλιστικές, από τις ωραιότερες της ταινίας). Χωρισμένη δραματουργικά σε τρία μέρη, αλλά με αδιάσπαστη ενότητα, η ταινία στο πρώτο μέρος της σκιαγραφεί το κακοτράχαλο, άγριο και άνυδρο ορεινό Σικελικό τοπίο, λιτά και ουσιαστικά, χωρίς την παραμικρή παραχώρηση στην «καλλιγραφία της μιζέριας», καθώς οι «άμοιροι» ήρωες κατεβαίνουν προς την θάλασσα. Το δεύτερο και το μεγαλύτερο σε διάρκεια, είναι το ταξίδι με το πλοίο, όπου οι μετανάστες στοιβάζονται σε συνθήκες άθλιες, σαν τα ζώα. Αυτό το μέρος της ταινίας, το πιο ενδιαφέρον εικαστικά, είναι κινηματογραφημένο σε μια κλειστοφοβική ατμόσφαιρα έντασης και φόβου για το άγνωστο που τους περιμένει στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, αλλά και για το ίδιο το ταξίδι. Η είσοδος στο Νέο Κόσμο (που δεν τον βλέπουμε στην ταινία), είναι μια ακόμα δοκιμασία, μια άλλη φυλακή από την οποία οι ήρωες δραπετεύουν κολυμπώντας μέσα στο γάλα και το μέλι του ονείρου μιας άλλης ζωής.