ΜΙΑ ΖΩΗ ΖΑΧΑΡΟΚΑΛΑΜΟ

Η ταινία καταγράφει τη σκληρή ζωή των πλανόδιων θεριστών που κερδίζουν τα προς το ζην κόβοντας ζαχαροκάλαμο στη μεσοδυτική πολιτεία του Σάο Πάουλο. Υπάρχουν 800.000 τέτοιοι εργάτες στη Βραζιλία αυτή τη στιγμή, οι οποίοι και αποτελούν την τελευταία γενιά θεριστών ζαχαροκάλαμου στην ιστορία της Βραζιλίας, μια που η κυβέρνηση έχει αποφασίσει ότι από το 2001 ο θερισμός θα γίνεται με μηχανικά μέσα. Μηχανές που κόβουν την ημέρα ποσότητα όση και 200 εργάτες έχουν αρχίσει σιγά σιγά να αντικαθιστούν το ανθρώπινο δυναμικό. Ώς τώρα, οι εργάτες έκοβαν ο καθένας 17.000 κιλά ζαχαροκάλαμο την ημέρα. Κοινωνικά προβλήματα έχουν ήδη αρχίσει να παρουσιάζονται σε μικρές πόλεις που ζουν από το ζαχαροκάλαμο. Χιλιάδες άνδρες και γυναίκες απολύονται. Ο σκηνοθέτης και το συνεργείο του πέρασαν επτά μήνες σε φυτείες της περιοχής Ντόις Κουρέγκους, παίρνοντας συνεντεύξεις και παρακολουθώντας από κοντά την καθημερινή ζωή των εργατών, για τους οποίους ο αναλφαβητισμός, η έλλειψη ιατρικής περίθαλψης και η εκμετάλλευση αποτελούν κοινό παρονομαστή.