Τ’ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΣΑΜΠΙΝ

Για δεκαετίες, η γαλλίδα ηθοποιός Σαντρίν Μποναίρ κατέγραφε με την κάμερα την αυτιστική αδελφή της, Σαμπίν. Παρόλο που η Σαμπίν ήταν αλλόκοτη, απρόβλεπτη και ευέξαπτη, διέθετε εξυπνάδα και ταλέντο, μπορούσε να διαβάζει και να γράφει, είχε μάθει να μιλά αγγλικά και να παίζει κομμάτια του Μπαχ στο πιάνο και μπορούσε να νιώσει τη χαρά. Λάτρευε την Αμερική και η Σαντρίν την πήγε εκεί ταξίδι. Μπορούσε να ταξιδέψει – ήταν τόσο ευτυχισμένη! Σήμερα, όμως, στα 38 της χρόνια, κλεισμένη στο ίδρυμα, η Σαμπίν κλαίει. Από χαρά, λέει. Αλλά είναι ένας κατεστραμμένος άνθρωπος, καταρρακωμένη ύστερα από πέντε χρόνια στο ψυχιατρείο, παίρνοντας πολύ δυνατά φάρμακα, χωρίς να έχει διαγνωστεί, γεμάτη ανασφάλειες, νωθρή και βαρύτερη κατά 30 κιλά, επαναλαμβάνει συνέχεια τα ίδια, της τρέχουν τα σάλια και τα χέρια της τρέμουν.