ΤΖΙΛΝΤΑ

Το film noir αποτελεί ιδανικό πλαίσιο για την ανάδειξη της αιώνιας σύγκρουσης αρσενικού-θηλυκού μέσα από τα στερεότυπα των ρόλων τους (η feme fatale και ο μισογύνης τυχοδιώκτης) που θα ξανασυναντηθούν μεσα σ ένα ερωτικό τρίγωνο και θα επιδοθούν σε μια ανελέητη μάχη αλληλοεξόντωσης, ο καθένας με τα όπλα του. Η γυναίκα με τη σεξουαλική σαγήνη και ο άντρας με την κυριαρχία και τον έλεγχο, προσπαθούν να κρύψουν την ζήλεια τον πόνο και την ανημπόρια, αρνούμενοι το παρελθόν τους. Καθώς οι δρόμοι για την συγχώρεση και την επανόρθωση έχουν κλείσει, χρησιμοποιούν το μοναδικό όχημα που συνεχίζει να τους ενώνει : το μίσος. « Σε μισώ τόσο πολύ που θα κατέστρεφα τον εαυτό μου για να σε συμπαρασύρω μαζί μου» Όμως δεν είναι τόσο εύκολο να κλείσεις την επιθυμία πίσω απ τις άμυνες. Όσο η ταινία εξελίσσεται δημιουργούνται ρωγμές που μας επιτρέπουν να δούμε τον φόβο της παράδοσης , το ναρκισσιστικό τραύμα της απώλειας της παντοδυναμίας. Μια επώδυνη διεργασία θρήνου θα κάνει δυνατή την επούλωση του τραύματος και θα επιτρέψει την συγχώρεση , την επανόρθωση και την τελική παράδοση, οδηγώντας το ζευγάρι στο happy end που όλοι μας έχουμε ονειρευτεί μέσα και έξω από την κινηματογραφική οθόνη.