Η απόσταση του Τζεφ Κιν από τη σκηνή του βρετανικού πειραματικού κινηματογράφου ήταν, πιθανότητα, αποτέλεσμα της δικής του απροθυμίας να ενταχθεί σε κάποια καλλιτεχνική ομάδα, ειδικά σε μια ομάδα με αποκρυσταλλωμένα μορφικά και θεωρητικά επινοήματα. Το βρετανικό πρωτοποριακό κίνημα την εποχή που ο Κιν δημιουργούσε, απέκλινε ελάχιστα απ’ τις καθιερωμένες τάσεις των δομικών, υλικών και παραστατικών ταινιών, ενώ η δική του δουλειά δεν θα μπορούσε να ενταχθεί σε καμία απ’ αυτές τις κατηγορίες. Ο Ουίλιαμ Φάουλερ αναφέρει ότι ο Κιν ενδιαφερόταν να παρουσιάσει τη δουλειά του στην τηλεόραση κι ότι το κινηματογραφικό «όπλο» της αρεσκείας του ήταν το φιλμ Super 8, καθώς «...τα 16mm, o αγαπημένος ‘μετρητής’ της πρωτοπορίας της δεκαετίας του 70, βρίσκεται τόσο κοντά στα 35mm που θυμίζει κυρίαρχο κινηματογράφο και συμβιβασμό...». Η αποδοχή της τηλεόρασηςως μέσο για τη μετάδοση των έργων του, υποδηλώνει ότι ο Κιν θεωρούσε ότι το ευρύτερο κοινό θα καταλάβαινε ότι η πειραματική του προσέγγιση ωθούνταν από ιδεολογικές και οικονομικές ανάγκες, κι όχι από προσήλωση στο αντεργκράουντ ύφος.
