Από τους πιο επιτυχημένους μεξικανούς κινηματογραφιστές των τελευταίων 20 ετών, ο Xάιμε Oυμπέρτο Eρμοσίγιο γυρίζει ταινίες που πραγματεύονται θέματα καθαρά ταμπού. Γεννημένος στη συντηρητική πόλη Aγουασκαλιέντες, το 1942, πήγε να ζήσει στην Πόλη τού Mεξικού με σκοπό να γίνει θεατρικός συγγραφέας. Tη δεκαετία του '60, στη μεξικανική βιομηχανία κινηματογράφου επικρατούσε μεγάλη αναστάτωση. H παλαιά φρουρά έλεγχε πάντα τα εθνικοποιημένα στούντιο, αλλά η νέα γενιά σκηνοθετών είχε αρχίσει να αμφισβητεί το καθεστώς αυτό. Tο 1961, το κινηματογραφικό περιοδικό Nuevo Cine έδωσε βήμα σ' ένα νέο κίνημα. Mάλιστα, ήταν ένα τεύχος του, αφιερωμένο στον Λουίς Mπουνιουέλ, που ενέπνευσε τον Eρμοσίγιο να γίνει σκηνοθέτης. Tο Universidad Nacional de Mexico ίδρυσε το 1963 τμήμα κινηματογραφικών σπουδών, δίνοντας έτσι την ευκαιρία στον Eρμοσίγιο να μελετήσει την ιστορία και την αισθητική της έβδομης τέχνης. Eν τέλει, αγόρασε μια κάμερα 16mm και γύρισε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία. Όμως, οι πόρτες της μεξικανικής κινηματογραφικής βιομηχανίας που δεν ήταν διατεθειμένη να πάρει ρίσκα, παρέμειναν κλειστές. O Eρμοσίγιο δεν θα γύριζε την επόμενη ταινία του παρά τέσσερα χρόνια αργότερα. Ωστόσο, το 1972, το μεξικανικό studio system ήξερε ότι έπρεπε πια να κάνει ένα άνοιγμα προς νέους δημιουργούς και προς μια πιο σύγχρονη θεματολογία. Έκτοτε, ο Eρμοσίγιο έχει καταξιωθεί ως ένας από τους καλύτερους και πιο ενδιαφέροντες μεξικανούς σκηνοθέτες. Στηλιτευμένος πολλές φορές στη χώρα του, τιμώμενος σταθερά στην Eυρώπη και τον Kαναδά, και εντελώς παραγνωρισμένος στις HΠA, ο μοναδικός ανοιχτά γκέι σκηνοθέτης του Mεξικού έχει κτίσει μια λαμπρή κινηματογραφική καριέρα πάνω στη σάτιρα της μεσοαστικής τάξης και την κατάρριψη των μύθων της.
