ΑΝ ΤΑ ΓΟΥΡΟΥΝΙΑ ΕΙΧΑΝ ΦΤΕΡΑ

Είναι η ιστορία δύο θηλυκών φαντασμάτων που στοιχειώνουν μια παλιά κουνιστή πολιθρόνα και τα οποία αποφασίζουν να εμφανισθούν μπροστά στα μάτια ενός μοναχικού μουσικού της τζαζ, που είναι πρόθυμος να τα βοηθήσει να δικαιωθούν.
Τοποθετημένη σε μια θλιμμένη βιομηχανική πόλη, η ιστορία ασχολείται με τη δημιουργική σχέση που αναπτύσσεται ανάμεσα στο θλιμμένο Μάρτυ, που σιγά σιγά ανοίγει τα μάτια του προς τον έρωτα και τον κόσμο, και τα δύο πνεύματα, τη Λίλυ και τη Ρούθυ, οι οποίες, χάρη στο Μάρτυ, θα εκδικηθούν το φινιά του συζύγου της Λίλυ, για να βρουν λύτρωση στη συνέχεια της αιώνιας περιπλάνησής τους.
Κρατώντας ένα σύνδεσμο με τους νεκρούς, με τα όνειρά μας και με όλα όσα συνήθως αναφέρονται ως "υποερφυσικά', μπορούμε να έχουμε μια πιο διεισδυτική ματιά στον κόσμο -ακριβώς όπως το κάνει και η υπέροχη φωτογραφία του Robbie Muller. Με άλλα λόγια, το "Αν τα γουρούνια είχαν φτερά" είναι μια παραμυθένια, μερικές φορές σκοτεινή, ιστορία γύρω από την τραγωδία του θανάτου, που συχνά μπορεί να εξυψώνει την εκτίμησή μας ακόμα και για τις πιο μικρές λεπτομέρειες της ζωής.