ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΑΣ, ΜΟΝΟ ΚΑΜΕΝΗ ΓΗ

Τον Απρίλιο του 1986, η ανθρωπότητα αντιμετωπίζει μία από τις μεγαλύτερες οικολογικές καταστροφές στην Ιστορίας της: μια πυρηνική έκρηξη απαράμιλλου μεγέθους. Ζώνες αποκλεισμού στήνονται για να φιλοξενήσουν τους επιζώντες της καταστροφής. Το χωριό Ντιτιάτκι και οι κάτοικοί του αρνούνται να ενσωματωθούν σε μια ζώνη αποκλεισμού και συνεχίζουν να ζουν στη γη τους, με τις παραδόσεις και τις ιστορίες της. Λέγεται πως πολλοί από τους εκτοπισμένους πεθαίνουν πρόωρα, ενώ οι «Σαμοσιόλ», αυτοί που αντιστέκονται ή επιστρέφουν, βιώνουν μια λυτρωτική αίσθηση συνέχειας. Μετά από 25 χρόνια, τι πιστεύει αυτή η κοινότητα για τη διαδρομή της; Και τι πιστεύουν τα εγγόνια; Ποιοι λόγοι ωθούν τα θύματα της καταστροφής να μείνουν ή να φύγουν; Την απάντηση θα πρέπει να την αναζητήσουμε στο χωριό Ντιτιάτκι, στα σύνορα της «ζώνης», και σ’ αυτούς που επιστρέφουν και στους κοντινούς τους ανθρώπους.