Η δουλειά του Φιλίπ Γκραντριέ καλύπτει πολλά πεδία των κινητικών οπτικών τεχνών: ταινίες μεγάλου μήκους, πειραματική τηλεόραση, βίντεο αρτ, ντοκιμαντέρ, εγκαταστάσεις σε μουσεία και γκαλερί. Το αντισυμβατικό του όραμα τον οδηγεί πέρα από το όρια οποιουδήποτε αντικειμένου με το οποίο καταπιάνεται. Το αποτέλεσμα είναι ένα πραγματικά ριζοσπαστικό σινεμά, που επανεπινοείται διαρκώς. Οι τρεις πρώτες του μεγάλου μήκους ταινίες Σκοτάδι (1998, Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο), Μια νέα ζωή (2002) και Μια λίμνη (2009, Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής στο τμήμα Orizzonti του Φεστιβάλ Βενετίας) είναι ενδεικτικές της ενδελεχούς διερεύνησής του της εικόνας, του ήχου και των αφηγηματικών δομών, που στόχο έχει να εμπλέξει τον θεατή ψυχολογικά μέσω της συναισθησίας. Από το 2005, προγραμματίζονται συχνά αφιερώματα στο έργο του σε πολλά φεστιβάλ. Τον Οκτώβριο του 2013, το Μουσείο Whitney Αμερικανικής Τέχνης στη Νέα Υόρκη παραχώρησε στον Γκραντριέ «λευκή επιταγή» στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Walls and Bridges. Παράλληλα με το καλλιτεχνικό του έργο, έχει κάνει πολλές δημοσιεύσεις. Έχει διδάξει επίσης στο φημισμένο πανεπιστήμιο La Femis και ήταν επισκέπτης καθηγητής στο Χάρβαρντ το ακαδημαϊκό έτος 2012-2013.
Φιλμογραφία
(επιλεκτική)
1974 Via la video
1982 Une Generation
1983 Pleine Lune
1984 Grandeur nature
1985 Long Courrier
1996 Back to Sarajevo
1999 Sombre
2002 La Vie nouvelle
2007 Putting Holes in Happiness (music video for Marilyn Manson)
2007 Met
2007 L’Arriere-Saison
2008 Un Lac
2011 Il se peut que la beaute ait renforce notre resolution: Masao Adachi
2012 White Epilepsy
2015 Meurtriere
2015 Malgre la nuit