TWIN LYNCH: ΕΝΑΣ ΔΙΠΛΟΣ ΦΟΡΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΝ ΝΤΕΙΒΙΝΤ ΛΙΝΤΣ

H Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης τιμά τον σπουδαίο Ντέιβιντ Λιντς, έναν από τους πιο περιπετειώδεις, τολμηρούς και ασυμβίβαστους δημιουργούς του σύγχρονου αμερικανικού σινεμά, μέσα από δύο ταινίες που σφράγισαν την πρώιμη περίοδο της καριέρας του.

Πιο συγκεκριμένα, την Τρίτη 11 Φεβρουαρίου, στο σινεφίλ στέκι της αίθουσας Σταύρος Τορνές, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει το ακραία αντισυμβατικό Eraserhead (1977), το θρυλικό μεγάλου μήκους ντεμπούτο του Ντέιβιντ Λιντς, και το ντελιριακό Ο ύποπτος κόσμος του Τουίν Πικς (Twin Peaks: Fire Walk With Me), που ήρθε να συμπληρώσει ως πρίκουελ την τηλεοπτική σειρά Twin Peaks (1990-1991), ένα αληθινό ορόσημο της ποπ κουλτούρας που εξακολουθεί να μας αποπλανεί με τη μυστηριώδη γοητεία του.

Το Eraserhead, ένα αληθινό μνημείο κινηματογραφικού πειραματισμού που ισορροπεί ανάμεσα στο ψυχολογικό θρίλερ και το body horror, σόκαρε το αμερικανικό κοινό την εποχή που κυκλοφόρησε στις αίθουσες, συστήνοντας έναν νεαρό σκηνοθέτη με εντυπωσιακή αυτοπεποίθηση, έτοιμο να ακολουθήσει εκφραστικές διαδρομές που ξέφευγαν ακόμη και από τα όρια του εναλλακτικού ανεξάρτητου σινεμά. Προικισμένο με ένα αδιανόητα αυτοσχεδιαστικό sound design, που σχεδόν μισό αιώνα αργότερα μνημονεύεται ακόμη ως ένα αυτόνομο ηχητικό-ακουστικό αριστούργημα (συγκλονιστική η συμβολή του Άλαν Σπλετ), και μια οπτικά εκθαμβωτική ασπρόμαυρη φωτογραφία, το Eraserhead εξαπολύει μια άγρια επίθεση στις παγιωμένες αντιλήψεις μας περί κινηματογραφικής αισθητικής και αφήγησης. Μια εφιαλτική περιδίνηση στις πιο ανομολόγητες φοβίες και απωθημένες ενοχές του ανθρώπινου μυαλού, η πρώτη ταινία του Λιντς ξεδιπλώνεται σαν παραισθησιογόνα παραζάλη και σε βυθίζει σε ένα σύμπαν χωρίς διαφυγή. Την ίδια στιγμή, εξυφαίνει μια ευφάνταστη (και ειλικρινά μοναδική στο είδος της) παραβολή για τον τρόμο της πατρότητας, την καταπιεσμένη σεξουαλική επιθυμία, τη ρευστή πραγματικότητα και το ανέφικτο της ανθρώπινης επικοινωνίας.

Ο ύποπτος κόσμος του Τουίν Πικς, που κυκλοφόρησε λιγότερο από έναν χρόνο μετά το φινάλε του δεύτερου κύκλου της εμβληματικής σειράς, συνιστά τον ίσως πιο θαρραλέο σταθμό σε ολόκληρο το κινηματογραφικό ταξίδι του Ντέιβιντ Λιντς, ο οποίος δεν δίστασε να διαψεύσει πανηγυρικά τις προσδοκίες ενός παθιασμένου κοινού. Ακριβώς τη στιγμή που οι πάντες δίψουσαν για μια άτυπη συνέχεια του Twin Peaks, η οποία θα βάδιζε στα ίδια μονοπάτια, προσφέροντας παράλληλα διαφωτιστικές εξηγήσεις και διαλύοντας την αίσθηση εκκρεμότητας που κυριαρχούσε, ο Λιντς αποφασίζει να χαράξει (και πάλι) τον δικό του δρόμο. Χωρίς τις ανακουφιστικές κωμικές σφήνες της πρωτότυπης σειράς, αλλά και δίχως την παραμικρή διάθεση να ρίξει φως στα σκιώδη σημεία της αρχικής πλοκής, η ταινία λειτουργεί ως ένα άτυπο πρίκουελ, ξετυλίγοντας τις επτά τελευταίες μέρες στη ζωή της Λόρα Πάλμερ. Με αρωγό την αληθινά μνημειώδη ερμηνεία της Σέριλ Λι, ο Λιντς αποδομεί κάθε εύκολη ερμηνεία και αφήνει μια υπόκωφη φεμινιστική ηχώ, φέρνοντάς μας αντιμέτωπους με την πιο οδυνηρή διαπίστωση: το Κακό μπορεί να φυτρώσει και να θεριέψει μέσα σε όλους μας μας ανά πάσα στιγμή.