ΜΙΑ ΤΟΣΟ ΚΟΝΤΙΝΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ: ΡΕΤΡΟΣΠΕΚΤΙΒΑ ΣΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ ΤΣΙΩΛΗ

Δύο άνεργοι άντρες προσλαμβάνονται να φυλάξουν τσίλιες σε ένα αθηναϊκό́ σπίτι, οπού χτίζεται αυθαίρετα ένα επιπλέον δωμάτιο. Από́ τον δρόμο περνούν πολλοί́ περαστικοί, πιθανόν πολεοδόμοι, ελεγκτές του ΙΚΑ που υποκρίνονται τους ανυποψίαστους διαβατές, για να συλλάβουν τους παραβάτες επ’ αυτοφώρω. Ο δρόμος είναι ένα πέρασμα. Οι άνθρωποι που θα τον διάβουν κουβαλάνε ο καθένας τα δικά́ του όνειρα, τις δίκες του πληγές και ελπίδες, αλλά ούλους τους ενώνει η ασβέστη ανάγκη για θαλπωρή́ που υπόσχεται η κάθε ανθρώπινη επαφή́. Κατά́ τη διάρκεια μιας ημέρας και μιας νύχτας, οι δύο άνεργοι άντρες θα βρεθούν θεατές και δρώντες στο δράμα και στις ζωές του συνάνθρωπων τους.

Ένα μικρό αγόρι το σκάει από το αναμορφωτήριο στο οποίο είχε περάσει τα τελευταία χρόνια και κρύβεται στο σπίτι μιας κοπέλας. Ανάμεσά τους θα αναπτυχθεί μια πολύ δυνατή φιλία, όταν όμως θα περάσει τυχαία από την περιοχή ο περιοδεύων θίασος των γονιών του μικρού, εκείνοι θα τον βρουν και θα τον πάρουν μαζί τους. Με τραγούδια του Γιάννη Πουλόπουλου να εντείνουν την ψυχωμένα μελοδραματική αίσθηση, ο Σταύρος Τσιώλης σκηνοθετεί το κινηματογραφικό του ντεμπούτο ύστερα από δεκάδες ταινίες ως βοηθός στον Φίνο. Στην τρυφερή σχέση δύο παιδιών ο Τσιώλης εντοπίζει κάτι το σχεδόν πρωτογενές, μια ματιά αγνή, που με παιδική αφέλεια και ανοιχτή καρδιά αφουγκράζεται έναν κόσμο που ίσως δεν βγάζει νόημα. Ο ίδιος ο Τσιώλης έλεγε πως για να του δώσει ο Φίνος την ταινία, του ζήτησε ένα δοκιμαστικό, κι εκείνος γύρισε τη σκηνή που τα παιδιά παντρεύουν τις κούκλες, μια συναισθηματική μικρογραφία όλης της κοσμοθεωρίας του φιλμ. Ο Φίνος γοητεύτηκε από την παιδικότητα και την αγνότητα και πείστηκε να δώσει στον Τσιώλη το πράσινο φως. Έτσι ξεκίνησε μια από τις καθοριστικές σκηνοθετικές καριέρες του σύγχρονου ελληνικού σινεμά, με μια ιδιομορφία στην εξέλιξή της: Ύστερα από μόλις δύο χρόνια, κι αφού πειραματίστηκε με είδη και επιρροές, ο Τσιώλης εγκατέλειψε το σινεμά, ταξίδεψε στην Ελλάδα, και επέστρεψε το 1985 με το Μια τόσο μακρινή απουσία, εκκινώντας μια περίοδο κλασικών λαϊκών κωμωδιών που έφτασαν να θεωρούνται λίγο ως πολύ, κοινά συλλογικά αποκτήματα των μετέπειτα γενεών θεατών. Με τον τρόπο τους, κι αυτές δεν ήταν παρά λαϊκά παραμύθια όπως ακριβώς και το μαγικά ρεαλιστικό μελόδραμα του Μικρού δραπέτη. Όλα, προσωπικές αναγνώσεις της πραγματικότητας μέσα από μια στυλιστικά τεταμένη κινηματογραφική ματιά. Ίσως κάποιες φορές, πολύ απλά, είναι ζωτικής σημασίας το να δραπετεύσεις.

Δύο διάσημοι συντηρητές εικόνων καταφθάνουν από την Αθήνα σ’ ένα ορεινό χωριό της Αρκαδίας για να αποκαταστήσουν τις κατεστραμμένες τοιχογραφίες μιας ιστορικής βυζαντινής εκκλησίας. Η παρουσία τους θα δώσει άλλη πνοή στην ήρεμη ζωή των κατοίκων του χωριού, μέχρι την έλευση του χειμώνα, οπότε και θα εγκαταλείψουν το έργο τους ημιτελές.

Ένας αστυνομικός ρεπόρτερ αναλαμβάνει να ερευνήσει το θάνατο ενός ανώτατου υπαλλήλου σε αυτοκινητικό δυστύχημα. Παρά τις απειλές που δέχεται, ξετυλίγει το κουβάρι μιας μεγάλης απάτης ενός οικοδομικού οργανισμού και οδηγεί τους ενόχους στη δικαιοσύνη.

Αύγουστος, και το περίφημο νυχτερινό κέντρο του Μίμη «The River» στη Λιβαδειά χρειάζεται ορχήστρα, μιας και στους Δελφούς ξεκίνησε ήδη το Μεγάλο Συνέδριο Ελληνοαμερικανών Ομογενών. Από τα χαράματα αρχίζουν να καταφθάνουν μουσικά συγκροτήματα απ’ όλη την Ελλάδα για να πάρουν τη δουλειά! Στη διάρκεια του εικοσιτετραώρου, 40 μουσικοί και τραγουδιστές θα προβάρουν τα τραγούδια τους, θα λογομαχήσουν, θα αναπολήσουν, θα φλερτάρουν, τρώγοντας, πίνοντας, τραγουδώντας και παίζοντας μουσική. Ένα πολύχρωμο μωσαϊκό χαρακτήρων ξεδιπλώνεται, αποκαλύπτοντας έναν ολότελα διαφορετικό κόσμο που αναπνέει δίπλα μας.

Ο μικρός Βασίλης το σκάει από το ορφανοτροφείο, τριγυρίζει στο κέντρο της Αθήνας κι ύστερα παίρνει το τραίνο για την Τρίπολη. Περιπλανιέται στην ορεινή Αρκαδία και πέφτει πάνω σε μια κοπέλα που της έχει χαλάσει το αυτοκίνητο. Οι δυο τους θα συνεχίσουν την περιπλάνηση για ολόκληρο το καλοκαίρι, μέχρι να γυρίσει ο μικρός στο σπίτι της γιαγιάς του, ένα ερείπιο χωρίς κανένα ίχνος ζωής. Η κοπέλα χάνεται και ο μικρός κατεβαίνει στην Τρίπολη, όπου κάνει διάφορες δουλειές για να ζήσει. Ανήμερα της γιορτής του, ο Βασίλης εγκαταλείπει την πόλη και παίρνει το δρόμο της επιστροφής για το χωριό του.

Μετά το θάνατο του πατέρα της, μια κοπέλα που σπούδαζε στη Γερμανία παθαίνει νευρικό κλονισμό και αποξενώνεται. Η προσπάθεια της μικρότερης αδελφής της να εμποδίσει τους δικούς της να την κλείσουν σε άσυλο θα αποτύχει και θα επιφέρει το δικό της ψυχικό μαρασμό. Η ταινία σηματοδοτεί την επανεμφάνιση του Σταύρου Τσιώλη ύστερα από απουσία 14 χρόνων, αλλά και την πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της ηθοποιού Πέμης Ζούνη.

Μια αδίστακτη συμμορία απάγει ένα μικρό παιδί και ζητάει λύτρα από τον επιχειρη ματία πατέρα του. Η κατάσταση γίνεται και για τις δυο πλευρές ασφυκτική, καθώς το παιδί είναι άρρωστο και πρέπει να του χορηγηθεί ειδική φαρμακευτική αγωγή.

Εκκινώντας από ένα πραγματικό γεγονός, τη δραπέτευση 80 καταδίκων από τις φυλακές της Αθήνας στις 29.1.1993, η ταινία παρακολουθεί την πορεία μιας ομάδας δραπετών προς την ελευθερία. Με οδηγό έναν ακριβοπληρωμένο χάρτη, 11 δραπέτες των φυλακών του Κορυδαλλού διασχίζουν την Πελοπόννησο αναζητώντας το χαμένο θησαυρό του στρατηγού Χουρσίτ Πασά. Ένα κίνητρο που γίνεται αιτία διχασμού, συγκρούσεων και χωρισμών...

Ένας αστυνομικός που αποκαλύπτει ένα μεγάλο φορτίο ναρκωτικών μπλέκεται στη συνωμοσία ανωτέρου του, ο οποίος τον καταδιώκει. Μια από τις αιτίες: ο έρω- τας του αστυνομικού που είχε την επιτυχία με την αδελφή του προϊσταμένου του... Η Μπέττυ Λιβανού αντικατέστησε τη Ζωή Λάσκαρη που αποχώρησε λόγω διαφωνιών λίγο μετά τα πρώτα γυρίσματα. Η ταινία έφτασε στην τέταρτη θέση του πίνακα των επιτυχιών της χρονιάς, βοηθούμενη από το αστέρι του Νίκου Κούρκου- λου, ο οποίος βρισκόταν στο αποκορύφωμα της δημοτικότητάς του.

Ένας έμπορος, μετά το θάνατο της συζύγου του, περιπλανιέται στην Πελοπόννησο μαζί μ’ έναν φίλο του μουσικό, τον οποίο θεωρεί ερωτικό του αντίζηλο. Η ύπαρξη αυτής της χουρμαδιάς θα πιστοποιήσει, σύμφωνα με μια φωτογραφία που βρίσκεται στα χέρια του εμπόρου, την ενοχή και την άπιστη συμπεριφορά της εκλιπούσης.

Ένας ώριμος καθηγητής της κοινωνιολογίας, περνώντας την κρίση της μέσης ηλικίας, παραιτείται από τη δουλειά, εγκαταλείπει την οικογένειά του και ζει απομονωμένος στο εξοχικό. Μοναδικό κίνητρο για να ζει αποτελεί το θολό πρόσωπο μιας άγνωστης κοπέλας σε μια φωτογραφία που είχε τραβήξει στο παρελθόν και που τώρα αρχίζει να την αναζητά.

Τρεις μπατζανάκηδες, σε κρίσιμη ηλικία, μπλέκουν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού σε εφήμερες ερωτικές περιπέτειες στην περιοχή της λίμνης Βόλβης, ενώ οι οικογένειές τους παραθερίζουν στη Θάσο και... μπορούν να περιμένουν.