ΦΑΝΤΑΣΜΑΤΑ: Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Σε μία παραλία πραγματοποιείται γύρισμα διαφήμισης αρώματος. Ένας περίεργος άντρας με μια διαφανή ομπρέλα εισβάλει στο πλάνο και κατευθύνεται ήρεμα προς τη θάλασσα, όπου αφήνεται να τον «καταπιεί» αφήνοντας πίσω του την ομπρέλα να επιπλέει. Αναστατωμένοι από την εξαφάνιση, ο συνθέτης και ο ηχολήπτης της ταινίας προσπαθούν να διαλευκάνουν το μυστήριο και τελικά χάνονται στα σύνορα πραγματικότητας και αναπαράστασης. Μια σπουδή πάνω στην «παρανοϊκή» δύναμη της εικόνας καθώς το σινεμά, μπορεί να θεωρείται τέχνη του πραγματικού, είναι όμως και τέχνη του τεχνητού, του ψεύτικου, της παραίσθησης...

Ένα ζευγάρι συνταξιούχων συναντά τους φίλους του στην λουτρόπολη του Καϊάφα, όπου περνούν τα καλοκαίρια τους κάθε χρόνο, επαναλαμβάνοντας μια γνώριμη ρουτίνα. Ωστόσο, ο φόβος του θανάτου, κοινός σε άντρες και γυναίκες, τους οδηγεί σε ένα ύστατο ξέσπασμα, μια αργοπορημένη, τελευταία επανάσταση.

Βασισμένη στο δημοτικό τραγούδι «Του νεκρού αδελφού», η ταινία αφηγείται τον όρκο που δίνει ο Κωνσταντής στη μητέρα του, να φέρει πίσω την αδελφή του για να παντρευτεί τον αγαπημένο της. Όταν ο Κωνσταντής πεθαίνει μαζί με τα οκτώ του αδέρφια, η μάνα του τον καταριέται. Εκείνος θα βγει από τον τάφο για να τηρήσει την υπόσχεσή του.

Σε ένα εργοτάξιο στο κέντρο της Αθήνας, οι μπουλντόζες αποκαλύπτουν μια άγνωστη σπηλιά. Από εκεί, μια αρχαία, σκοτεινή δύναμη ξυπνά και απλώνεται σαν επιδημία, μετατρέποντας τους πολίτες σε λυσσασμένα ζόμπι. Μέσα σε λίγες ώρες, η πόλη βυθίζεται στο χάος. Οι επιζώντες παλεύουν για τη ζωή τους, ενώ το Κακό απειλεί να καταπιεί τα πάντα.

Ο Βίκτωρ Παπαδόπουλος, τρελός επιστήμονας από τα Καρπάθια, ζει στα Εξάρχεια με την κόρη του. Με τη βοήθεια των συνεργατών του, επιχειρεί ένα παρανοϊκό πείραμα: να δημιουργήσει το τέλειο μουσικό συγκρότημα συναρμολογώντας νεκρά μέλη πεθαμένων μουσικών. Έτσι γεννιούνται οι Μουσικές Ταξιαρχίες, με αρχηγό τον Τζίμη Πανούση.

Την παραμονή Πρωτοχρονιάς του 1977, μια ομάδα κυνηγών βρίσκει στην περιοχή κοντά στη λίμνη των Ιωαννίνων το πτώμα ενός αντάρτη του Εμφυλίου μέσα στο χιόνι. Θα μεταφέρουν το σώμα του νεκρού άντρα στο ξενοδοχείο τους και εκεί θα βρεθούν υπόλογοι στο δικαστήριο της ιστορίας. Αν ένας άνθρωπος ήταν αρμόδιος να μιλήσει για τα φαντάσματα της ιστορίας, της πολιτικής, της ιδεολογίας, της επανάστασης και των προδομένων ονείρων, αυτός ήταν ο Θόδωρος Αγγελόπουλος. Στους Κυνηγούς, ένα από τα πλέον εμβληματικά έργα της φιλμογραφίας του, θέτει αντιμέτωπα όλα αυτά τα φαντάσματα, καθιστώντας ξεκάθαρο ότι καταλληλότερο –λόγω της ίδιας του της φύσης– να αφηγηθεί τις συγκρούσεις τους είναι ένα άλλο φάντασμα: ο κινηματογράφος. Ίσως γιατί στον πυρήνα της ιστορίας, της πολιτικής, της ιδεολογίας, της επανάστασης, των ονείρων υπάρχουν κατά βάση εικόνες∙ εικόνες που στοιχειώνουν, μαγεύουν, υποτάσσουν, εμπνέουν, παρακινούν. Κι ο κινηματογράφος με αυτές φτιάχνει τον κόσμο του.

Ένας ηλικιωμένος βρίσκεται στο ταξί που οδηγεί ένας νεαρός. Στο πορτ-μπαγκάζ βρίσκεται ένα φέρετρο. Το ταξίμετρο γράφει και οι δύο άντρες ταξιδεύουν. Ο νέος οδηγεί τον γέρο, ή ο γέρος τον νέο; Ποια η σχέση των δύο ηρώων, ποιος ο σκοπός της; Και αυτή η πόρνη πως χώρεσε σ’ αυτό το παραμύθι;

Σε μια στρατοκρατούμενη πόλη, η Ευρυδίκη περιμένει ένα φορτηγό που δεν έρχεται ποτέ. Ένας άντρας την εγκαταλείπει, ένας άγνωστος στο τηλέφωνο μιλά για ένα παλιό έγκλημα, και άνθρωποι παραμονεύουν έξω από το σπίτι-φυλακή της. Μια ψυχρή φωνή διατάζει τη μετακίνησή της. Ο Ορφέας κυκλοφορεί ελεύθερος—είναι εκτελεστής ή σωτήρας της; Σκιές από το παρελθόν μπλέκονται με το παρόν, ενώ οι αλήθειες παραμένουν κρυμμένες στο σκοτάδι.

Ο Ιάσονας γνωρίζει την Πηνελόπη σ’ ένα δείπνο με κοινούς φίλους. Θα αρχίσουν να βγαίνουν και κάποια στιγμή η Πηνελόπη θα μετακομίσει στο σπίτι του Ιάσονα. Ο Ιάσονας θεωρεί ότι μπορεί να μοιραστεί τα πάντα μαζί της. Ακόμα και εκείνο το παιδικό παιχνίδι σύμφωνα με το οποίο μπορεί να καθοδηγεί τα όνειρά του. Μέχρι που ένα πρωί ξυπνά και η Πηνελόπη έχει εξαφανιστεί. Δεν μπορεί να θυμηθεί τι μεσολάβησε. Φταίνε οι χρόνιοι πονοκέφαλοι ή ένα μυστικό που έρχεται από το παρελθόν και τον απομακρύνει από την πραγματικότητα;

Ένας εγγλέζος τραγουδιστής περιπλανιέται με μια κιθάρα στο ελληνικό ύπαιθρο. Συναντιέται μ’ ένα παράξενο ανθρωπόμορφο πλάσμα, έναν Aλεπουδάνθρωπο, και συνεχίζουν να πορεύονται μαζί στην αναζήτηση ενός προσώπου που η ύπαρξή του χάνεται στα όρια του μύθου: του Nτανίλο Tρέλες, ενός φημισμένου μουσικού από την Aνδαλουσία, αγνώστων λοιπών στοιχείων. Στη διαδρομή, τα βήματά τους θα διασταυρωθούν με διάφορα άλλα παράξενα πλάσματα: ένα ανθρωπόμορφο κοκοράκι-δόλωμα, μια γυναίκα μάγισσα που ζει ρουφώντας τους χυμούς των δέντρων, έναν λατινομαθή βιολόγο, έναν μαύρο μουσικό και μάγο...

Στη δικτατορική Ελλάδα, ο Ηλίας, γιος κομμουνιστή, αναγκάζεται να μεταναστεύσει στο Παρίσι. Εκεί βρίσκει καταφύγιο στον Γεράσιμο, έναν γουναρά μακρινό συγγενή. Όμως, ένα αθώο ψέμα—η ύπαρξη μιας ανύπαρκτης αδελφής, που παρουσιάζει μέσα από μια φωτογραφία—μετατρέπεται σε παγίδα. Ο Γεράσιμος ερωτεύεται τη γυναίκα της φωτογραφίας, την Ευτυχία και χτίζει τη ζωή του γύρω από αυτήν. Ο Ηλίας, διχασμένος μεταξύ ενοχής και ανάγκης, συνεχίζει την απάτη μέχρι την επιστροφή τους στην Ελλάδα για έναν γάμο που δεν μπορεί να γίνει.

Μια νοσοκόμα, ένας τραυματιοφορέας, μια αθλήτρια ρυθμικής γυμναστικής και ο προπονητής της έχουν δημιουργήσει μια ομάδα. Αντικαθιστούν νεκρούς ανθρώπους. Προσλαμβάνονται από τους φίλους και τους συγγενείς των νεκρών. Η ομάδα ονομάζεται «Άλπεις» και ο αρχηγός της, ο τραυματιοφορέας, ονομάζεται Mont Blanc. Τα μέλη της ομάδας είναι υποχρεωμένα να λειτουργούν σύμφωνα με κάποιους κανόνες που έχει ορίσει ο αρχηγός. Η νοσοκόμα όμως δεν υπακούει αυτούς τους κανόνες.

Στην Κατοχική Αθήνα, μια Γερμανίδα, σύζυγος Έλληνα αξιωματικού, ερωτεύεται έναν έφηβο Εβραίο παγοπώλη. Ο έρωτας γίνεται μοίρα: η γυναίκα πεθαίνει και ξαναγεννιέται, βιώνοντας δύο ζωές σε έναν κόσμο που αλλάζει βίαια. Η ατομική ιστορία μπλέκεται με την Ιστορία, σε μια επικίνδυνη ακροβασία χωρίς δίχτυ ασφαλείας.