BΥΣΣΙΝΟΚΗΠΟΣ

Παρίσι 1900. H ’νυα, δεκαεξάχρονη κόρη της κυρίας Kιούμπωφ Pανέφσκι, φθάνει στη Γαλλική πρωτεύουσα για να πάρει την ευάλωτη, γοητευτική και ανώριμη μητέρα της πίσω στην Pωσσία. Πέντε χρόνια πριν, όταν ο μικρός της γιός πνίγηκε στην λίμνη, η Λιούμπωφ εγκατέλειψε το πατρικό της κτήμα, διάσημο για το Bυσσινόκηπό του και εγκαταστάθηκε στη Γαλλία με τον εραστή της, ο οποίος, αφού σπατάλησε όλες τις οικονομίες της, την εγκατέλειψε. Στο γυρισμό τους βρίσκουν τον Bυσσινόκηπο ν'ανθίζει αντίθετα με την οικονομική κατάσταση της οικογένειας. O Γκάεφ, αδελφός της Λιούμπωφ, είναι ένας χαριτωμένος αργόσχολος που τον φροντίζει ο ογδοντάχρονος υπηρέτης Φιρς, αφήνοντας τα πρακτικά ζητήματα στα χέρια της Bάρνας, θετής κόρης της Λιούμπωφ. Παρόντες, για να καλωσορίσουν την ξενητεμένη, είναι ο Λοπάχιν, ένας πλούσιος άξεστος έμπορος, του οποίου ο πατέρας ήταν δούλος στο κτήμα και ο Tροφίμωφ, δάσκαλος του πνιγμένου αγοριού, που έτυχε να βρίσκεται στην περιοχή. Παθιασμένος διανοούμενος καθώς είναι, δεν αργεί να κατακτήσει την ’νυα, ενώ ο Λιούμπωφ αρχίζει να πλήττει. Πολιορκημένη με τηλεγραφήματα του μετανοημένου εραστή της, σταματάει να τα ξεσκίζει όταν η μονοτονία της επαρχιώτικης ζωής νοιώθει ότι την πνίγει. O Λοπάχιν απεγνωσμένα προειδοποιεί την Λιούμπωφ και τον Γκάεφ ότι το κτήμα τους, που είναι βαρειά υποθηκευμένο, θα βγεί στο σφυρί το φθινόπωρο. Συμβουλή του είναι να διαιρεθεί σε οικόπεδα που θα πουληθούν για θερινές κατοικίες...