ΟΙ ΩΡΕΣ (ΜΙΑ ΤΕΤΡΑΓΩΓΗ ΤΑΙΝΙΑ)

Υπέρ των μισούντων και αγαπώντων ημάς.
ΛΑΘΟΣ ΑΦΙΕΡΩΣΗ
ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΦΥΓΕΙΣ
ΕΓΩ 'Η ΜΗ
Τ' ΑΚΟΥΣΑ Σ' ΕΝΑ ΟΝΕΙΡΟ
Η μεγαγχολία ρέει και γεμίζει το χώρο. Με χρόνους παράλληλους. Οι ώρες που συνυπάρχουν και συμπλέκονται. Και ο κόσμος& σαρκοβόρος μηχανισμός. Μια κάθοδος αρχίζει, μια βύθιση ρυθμική στο πάχος της μνήμης. Στον τόπο που το κακό εμφανίζεται με τη μορφή του καλού. Ωσπου η μνήμη δεν καθηλώνει πια, δεν επαναλαμβάνει, μέσα της γλιστράει μια νέα οπτική. Οι ώρες ανασυντίθενται χωρίς θόρυβο. Και η Σπένδω πορεύεται από τη βίαιη εξάρτηση στην αποδοχή του προσωπικού της βλέμματος.