ATROPIA

Στο ευρηματικό Atropia της Χέιλι Γκέιτς ένα κινηματογραφικό πλατό μεταμορφώνεται σε προσομοιωμένη εμπόλεμη χώρα με σκοπό την εκπαίδευση Αμερικανών στρατιωτών ακριβώς προτού σταλούν στην κόλαση του Ιράκ. Το ειδύλλιο ανάμεσα στη Φαϊρούζ, το αστέρι του «καστ», και έναν βετεράνο που υποδύεται τον εξεγερμένο θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο τις φιλοδοξίες της πρώτης, αλλά και ολόκληρο το εγχείρημα. Μια κωμική ιστορία αγάπης σε συσκευασία πολιτικής σάτιρας, βγαλμένη από την καρδιά του αμερικανικού παραλόγου. «Η Χέιλι Γκέιτς με την ταινία Atropia θέτει το ζήτημα ξεκάθαρα. Στην έρημο της Νεβάδα εκτείνεται μια επινοη- μένη μεσανατολική πόλη, χτισμένη από τον αμερικανικό στρατό κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Ιράκ. Εκεί, ηθοποιοί υποδύονται τους κατοίκους, ενώ στρατιώτες εκπαιδεύονται σε επιδρομές, στην αντιμετώπιση βίαιων επιθέσεων που εξαπολύονται σε γάμους, στον χημικό πόλεμο κ.ο.κ. Η ταινία ακολουθεί μια βετεράνο ηθοποιό που παίρνει τον ρόλο της στα σοβαρά, απαιτώντας αυθεντικότητα και να έχει τις «καλύτερες σκηνές»· από την άλλη, οι συνάδελφοί της το βλέπουν απλώς σαν ένα ακόμα μεροκάματο. Οι λεπτομέρειες είναι γκροτέσκες: μηχανές παραγωγής ομίχλης υποκαθιστούν αυτοσχέ- διους εκρηκτικούς μηχανισμούς, αρώματα παρασκευα- σμένα από την εταιρεία Glade διαχέουν μυρωδιές που θυμίζουν τσάι μπαχαρικών και καμένη σάρκα, ενώ ηθοποιοί εναλλάσσονται ανά τρεις εβδομάδες χωρίς να βγαίνουν ποτέ από τον ρόλο τους. Η Γκέιτς συλλέγει όλους αυτούς τους παραλογισμούς ώσπου το γέλιο κόβεται μαχαίρι. Τότε έρχεται η συνειδητοποίηση ότι εδώ δεν υπάρχει καμία προσποίηση. Η πρόβα δεν είναι μαξιλαράκι ασφαλείας αλλά αγωγός, ενώ η γραμματική της προσομοίωσης γρήγορα αποκρυσταλλώνεται σε γραμματική της Αυτοκρατορίας και της Αρχής» (Μίριαμ Μπεν Σαλά).