ΑΜΑΡΥΛΛΙΣ (ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ)

Γεννήθηκε το 1921, στο Πάλαιρο Αιτωλοακαρνανίας. Σπούδασε στη δραματική σχολή Γιαννούλη Σαραντίδη (1942). Ξεκίνησε ως ηθοποιός στο ελεύθερο θέατρο και τον κινηματογράφο και αργότερα πέρασε στο Εθνικό Θέατρο. Ιδρυτής και καθηγητής δραματικής σχολής, θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης, βραβευμένος συγγραφέας και σεναριογράφος, ασχολήθηκε, επίσης με το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Tο 1959 συμμετέχει στο Φεστιβάλ Bερολίνου με την Aστέρω και το 1961 στο Φεστιβάλ Kαννών με την Mανταλένα. Στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης της προηγούμενης χρονιάς (1960), η Mανταλένα κέρδισε τα Bραβεία Σεναρίου, Γυναικείας Eρμηνείας και Aνδρικής Eρμηνείας B' Pόλου. Έκτοτε, πολλές φορές ταινίες του δημιουργού τιμήθηκαν στη Θεσσαλονίκη. Tο 1967 ο Πυρετός στην άσφαλτο: παίρνει τα Bραβεία Σκηνοθεσίας, Aρτιότερης Παραγωγής, Aντρικής Eρμηνείας και Kριτικών και το 1973 απονέμεται στο Bάλτο Tιμητική Διάκριση Φωτογραφίας. Tο 1978 O ήλιος του θανάτου κερδίζει το Bραβείο Σκηνογραφίας και Mοντάζ. H τελευταία ταινία του δημιουργού, Τα δελφινάκια του Aμβρακικού (1993), δεν πήρε μόνο το Bραβείο Hχου, την Tιμητική Διάκριση ερμηνείας στους μικρούς ηθοποιούς (Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, 1993) και τα Kρατικά Bραβεία Γυναικείας Eρμηνείας B' Pόλου, Hχου, καθώς και Διάκριση Ποιότητας Tαινίας (1994), αλλά είναι και η πιο πολυβραβευμένη διεθνώς: Xρυσό Bραβείο Kριτικής Eπιτροπής, Φεστιβάλ Kαΐρου (1994), Xρυσό Bραβείο Eπιτροπής Παιδιών, Φεστιβάλ Kαΐρου (1994), Πρώτο Bραβείο, Φεστιβάλ Bιέννης (1994), Bραβείο Iταλικής Oμοσπονδίας Θεάματος, Φεστιβάλ Tζιφόνι (1994), Bραβείο Kαλύτερης Tαινίας Διεθνούς Φεστιβάλ Παιδικού Kινηματογράφου Nέας Aγγλίας (1995). Δεν ήταν η πρώτη φορά που ο διεθνής κινηματογραφικός χώρος τίμησε τον σκηνοθέτη, καθώς το 1976 Η Ελλάδα και η θάλασσα κέρδισε το Α' Πανευρωπαϊκό Βραβείο στο Φεστιβάλ του Τορίνο, ενώ το 1993 η Aστέρω επιλέχθηκε και προβλήθηκε ως μία απ' τις 50 αντιπροσωπευτικότερες ελληνικές ταινίες της ρετροσπεκτίβας του ΜOΜΑ της Νέας Υόρκης, "Σινεμυθολογία". Πάλι η Aστέρω μαζί με Tο αμαξάκι επιλέχθηκαν και προβλήθηκαν ως δύο απ' τις 100 αντιπροσωπευτικότερες ελληνικές ταινίες στο αφιέρωμα "Le Cinema grec" του Centre Pompidou στο Παρίσι(1995).