ΞΥΠΝΗΜΑ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

Όχι πολύ μακριά από την κοιλάδα του Αραράτ, από τη βιβλική γη όπου βρέθηκε η Κιβωτός του Νώε μετά τον κατακλυσμό για να ξεκινήσει η νέα ζωή του ανθρώπινου είδους, στην εύθραυστη, διαφιλονικούμενη περιοχή του Αρτσάχ (για τους Αρμένιους) ή του Ναγκόρνο-Καραμπάχ (για τους Αζέρους), ξεκινά ένα βαθύ, μεταφυσικό ταξίδι στην εμπόλεμη ύπαιθρο. Συνοδοιπόροι, ένας νεαρός Αρμένιος στρατιώτης και μια έφηβη που μόλις έχασε τον πατέρα της, αλλά δεν το ξέρει ακόμα – άλλωστε, η οικογένειά της πάσχισε να την απομακρύνει από το χωριό την παραμονή της κηδείας, ώστε να μη μάθει ποτέ για την εν ψυχρώ δολοφονία του από τους συγχωριανούς του, που τον πέρασαν για εχθρό. Παρακάμπτοντας τη γραμμική αφήγηση και αψηφώντας τον ρεαλισμό, η σκηνοθέτρια παίρνει την κάμερα στο χέρι και ακολουθεί τους ήρωές της σε μια καταβύθιση που προσομοιάζει με όνειρο πυρετού, μέσα από ρευστές, φλουταρισμένες, αιθέριες εικόνες που λειαίνουν τις αιχμες της πραγματικότητας. Με διάθεση αφαίρεσης και σαν υπνωτισμένη από έναν υπερβατικό ρυθμό, συρράπτει βινιέτες παρμένες από την οικουμενική μυθολογία του πολέμου, του έθνους, της θρησκείας και της οικογένειας, για να αποδράσει σε μια νέα επικράτεια του ποιητικού βλέμματος.