ΕΝΑ ΜΟΧΘΗΡΟ ΥΠΟΓΕΙΟ ΡΕΥΜΑ

Σε ένα έργο γυρισμένο σε φιλμ 16 χιλιοστών, μια παράξενη σχέση αναπτύσσεται στο σημείο συνάντησης βλέμματος και χορού, μέσα από το αισθαντικό μοτίβο ενός σφυρίγματος το οποίο και τα προλογίζει. Το Ένα μοχθηρό υπόγειο ρεύμα διαρθρώνεται γύρω από μια γυναικεία μορφή απροσδιορίστου ηλικίας, η οποία σφυρίζει τον σκοπό του Nights in White Satin σε ένα μπαρ. Η κάμερα διατρέχει τον λαιμό, το δέρμα και τα χείλη της, για να πλησιάσει μια δεύτερη, αρκετά νεαρή γυναίκα. Ένας άντρας τις συντροφεύει. Σε μια διαδοχή σύντομων πλάνων, η κάμερα εστιάζει στη μεγαλύτερη και τη νεότερη γυναίκα που χορεύουν μαζί ένα βαλς, έπειτα στον άνδρα, ο οποίος χορεύει κι αυτός με τη νεαρή γυναίκα. Ξαφνικά, η ηρωίδα δυσφορεί και κατευθύνεται προς την έξοδο. Καθώς ξεχύνεται μέσα στη νύχτα στα σκαλοπάτια μιας ατέρμονης σκάλας, μοιάζει σαν να προσπαθεί να δραπετεύσει από τη μελαγχολία ή τη μοίρα διασχίζοντας έναν άχρονο χώρο.