ΕΝΑ ΦΩΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΒΗΝΕΙ

Στον απόηχο μιας προσωπικής κρίσης, ανήμπορος να διαχειριστεί το βάρος των προσδοκιών προς το πρόσωπό του, ο 29χρονος Πάουλι, ταλαντούχος και επιτυχημένος φλαουτίστας, επιστρέφει στο πατρικό του σε μια μικρή πόλη της Φινλανδίας. Εκεί, παρά τη θέλησή του σχεδόν, θα συνδεθεί με μια ομάδα νεαρών μουσικών που, αυτοσχέδια, με καύσιμο μια υπέροχη λοξότητα, ως παρίες στο ασφυκτικό επαρχιακό περιβάλλον, συνθέτουν πειραματική μουσική. Ντεμπούτο του Φινλανδού Λάουρι-Μάτι Παρπέι και «μία από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες των φετινών Καννών» σύμφωνα με τον Guardian, το Ένα φως που δεν σβήνει ξεδιπλώνει μια θαυμάσια, λυτρωτική παραβολή για την αξία της απόρριψης του ψεύτικου εαυτού και την αποδοχή της αδυναμίας, της ευθραυστότητας και της αληθινής μας φύσης. Ισορροπώντας τρυφερά μεταξύ χαμηλόφωνου δράματος και ενός πλάγιου, αλλόκοτου χιούμορ, η ταινία οδηγεί τον κεντρικό της χαρακτήρα, και μαζί τους θεατές της, στο άσβεστο, παρηγορητικό φως μιας καθαρτήριας φωτιάς, από την οποία αναγεννάται κανείς διαφορετικός, νέος και ανοιχτός στη ζωή.