Οι ταινίες του φεστιβάλ

Όταν ο Άρης, ο καλύτερος φίλος του Λεωνίδα, μοιράζεται μαζί του τα τραγικά νέα σχετικά με τη μάχη που δίνει με τον καρκίνο, ο Λεωνίδας, άνεργος αλλά θέλοντας απελπισμένα να βοηθήσει, παίρνει την απόφαση να γίνει εγκληματίας ώστε να πληρώσει για τις θεραπευτικές αγωγές του φίλου του. Με φόντο τη σύγχρονη Αθήνα, οι ενέργειες του Λεωνίδα να σώσει τον καλύτερό του φίλο έχουν μη αναστρέψιμες συνέπειες.

Ένα Σαββατοκύριακο στα προάστια της Νέας Υόρκης. Μια ομάδα φίλων συγκεντρώνεται για να γιορτάσει τον πρώτο ομοφυλοφιλικό γάμο της παρέας. Όλοι προσπαθούν να δείξουν τον καλύτερό τους εαυτό. Ωστόσο, το άφθονο αλκοόλ, κάποιες ξαφνικές αφίξεις, κρυφά σχέδια και μυστικά που βγαίνουν στη φόρα, αναβιώνουν παλιές πληγές και άλυτες εντάσεις, και οδηγούν σε μια καταστροφική δίνη αποκαλύψεων και, τελικά, σε μια ανεξέλεγκτη, δραματική έκρηξη.

Ο Πανθεσσαλονίκειος Αθλητικός Όμιλος Κωνσταντινοπολιτών ιδρύθηκε το 1926. Η δημιουργία του ικανοποιούσε ένα βαθύτερο και μέχρι πρότινος ανεκπλήρωτο αίτημα: εκείνο της ένταξης των κατατρεγμένων προσφύγων σ’ έναν φιλόξενο τόπο. Ο ΠΑΟΚ αντιπροσωπεύει τις ρίζες για τον ξεριζωμένο, μία πυξίδα για τον κάτοικο της χαμένης πατρίδας, τη ζώσα μνήμη που διατηρεί την ιστορικότητά της μέσα στην πραγματικότητα του παρόντος και στην προοπτική του μέλλοντός της. Η ταινία δεν αποτελεί μια απλή καταγραφή της ιστορίας της ομάδας, αλλά ένα ζωντανό φιλμικό ημερολόγιο που διατρέχει τους σημαντικούς σταθμούς της ομάδας σε συνάρτηση με τις ιστορικές εξελίξεις και τις κοινωνικές διαστάσεις. Πρόκειται για ένα ταξίδι μέσα στο χρόνο και στον τόπο, μία κινηματογραφική πραγματεία στην «ομάδα-ιδέα». «Διότι ο ΠΑΟΚ δεν είναι απλά ένα αθλητικό σωματείο. Οι φίλαθλοί μας λένε πως η ομάδα είναι ιδέα. Και πράγματι εκπροσωπεί τον νόστο του πρόσφυγα και το δίκαιο της φτωχολογιάς και των κατατρεγμένων». Στη διάρκεια του φιλμ, τα γυρίσματα του οποίου διήρκησαν πέντε μήνες, ο Νίκος Τριανταφυλλίδης επισκέφτηκε τους τόπους στους οποίους χτυπά δυνατά η καρδιά της ομάδας και απέσπασε συγκινητικές εξομολογήσεις από παλαίμαχους και νέους ποδοσφαιριστές, προπονητές, παράγοντες της ομάδας αλλά και πιστούς φίλους που τίμησαν και εξακολουθούν να τιμούν τη «βαριά φανέλα». Η ταινία, μια ιδιότυπη χρονομηχανή που ταξιδεύει από το γήπεδο της Τούμπας στο Σύνδεσμο Φίλων ΠΑΟΚ του Ντίσελντορφ, από την Κωνσταντινούπολη στην Λισαβόνα , συναντά τους «ήρωες» του παρελθόντος και τους πρωταγωνιστές του παρόντος, και τριγυρνά από τα ένδοξα στα δύσκολα χρόνια και το σήμερα. Έτσι, αποτυπώνει ανάγλυφα την ιστορία μιας ομάδας που γράφεται αδιάλειπτα στις κερκίδες, στο γήπεδο, στους δρόμους των ταξιδιών της και στις αναμετρήσεις με τους μεγάλους της αντιπάλους αλλά πρωτίστως με τον εαυτό της. Μιας ομάδας μπολιασμένης με το πάθος και την πιστή προσήλωση στο «ρητό» που έκανε γνωστό στον κόσμο του ΠΑΟΚ ο Πάμπλο Γκαρσία «Επιτρέπεται να πέσεις, επιβάλλεται να σηκωθείς». Ο ΠΑΟΚ φέρει, δίκαια, όλα τα στοιχεία της μυθολογίας μίας ομάδας μύθου τα οποία «Έχουν εγγραφεί στο DNA της ομάδας και είναι ευδιάκριτα τόσο στο σήμερα όπως με την ίδια ένταση που καθορίζουν το μέλλον».

Η Κλάρα είναι μια 65χρονη χήρα και μουσικοκριτικός που βγήκε στη σύνταξη. Γεννήθηκε σ’ ένα πλούσιο και συντηρητικό περιβάλλον στο Ρεσίφε της Βραζιλίας και είναι η τελευταία ένοικος του συγκροτήματος Ακουάριους, που χτίστηκε τη δεκαετία του ’40 σε μια μεγαλοαστική περιοχή της πόλης. Όλα τα διαμερίσματα τριγύρω έχουν περάσει στα χέρια μιας εταιρείας. Αλλά η Κλάρα έχει ορκιστεί να φύγει από το σπίτι της μόνο νεκρή... To περίτεχνο πορτρέτο μιας γυναίκας που γερνά και μιας εποχής που χάνεται, μεταμορφώνεται σταδιακά σε μια ελεγεία για τους ανεξήγητους, άρρηκτους δεσμούς μας με τα υλικά αντικείμενα.

Η Τυλάι, που βλέπει το γάμο της να διαλύεται, ζει σ’ ένα μοντέρνο συγκρότημα διαμερισμάτων. Ο Χαλίτ, υπάλληλος του συγκροτήματος, την κατασκοπεύει και παρακολουθεί την κάθε της κίνηση. Ένα βράδυ, όταν η Τυλάι επιστρέφει σπίτι, βρίσκει την καμαριέρα της, την Ασλί, και τον Χαλίτ να κάνουν έρωτα στο κρεβάτι της. Αυτή η στιγμή θα είναι η αρχή μιας υποσυνείδητης περιόδου αναζήτησης για την Τυλάι, της οποίας η καθημερινότητα θα μπολιαστεί με τις αντιλήψεις και τους φόβους της.

Ένα παιδί γίνεται μάρτυρας ενός χωρισμού...

Ένας άντρας κάθεται σ’ ένα σκοτεινό δωμάτιο και παρακολουθεί μια άσημη ταινία που λέγεται Flowers and Bottoms, μια σουρρεαλιστική ιστορία για την επιθυμία και την απώλεια, μια αφήγηση νεκρών φύσεων, με λουλούδια και πισινούς.

Η ιστορία των Stooges, ενός από τα μεγαλύτερα ροκ εν ρολ συγκροτήματα όλων των εποχών, που με το δυναμικό και επιθετικό ύφος τους δημιούργησαν έναν κρατήρα στο μουσικό τοπίο του τέλους της δεκαετίας του ’60. Καθώς ορμούσαν στο κοινό τους μ’ ένα μείγμα ροκ, μπλουζ, R&B και φρι τζαζ, φύτεψαν το σπόρο γι’ αυτό που στις επόμενες δεκαετίες θα ονομαζόταν πανκ και εναλλακτικό ροκ. Η ταινία παρουσιάζει τo μουσικό, πολιτισμικό, πολιτικό και ιστορικό πλαίσιο της ανόδου των Stooges και αφηγείται τις περιπέτειες και τις κακοτυχίες τους, αλλά και τη μακρά κληρονομιά τους.

Ο Τσάνκο Πέτροφ, εργάτης στους σιδηροδρόμους, βρίσκει μερικά εκατομμύρια λέβα στις ράγες του τρένου. Αποφασίζει να επιστρέψει το ποσό στην αστυνομία και το κράτος τον επιβραβεύει για τη χειρονομία του μ’ ένα καινούργιο ρολόι χειρός – που σύντομα σταματά να δουλεύει... Εντωμεταξύ, η επικεφαλής του τμήματος δημοσίων σχέσεων του Υπουργείου Μεταφορών χάνει το παλιό ρολόι του Πέτροφ, που είναι οικογενειακό κειμήλιο. Κάπως έτσι ξεκινά η απεγνωσμένη του μάχη να αποκαταστήσει τόσο το παλιό του ρολόι, όσο και την αξιοπρέπειά του.

Τα υλικά ενός θρίλερ ή μιας αρχαίας τραγωδίας συνθέτουν εδώ ένα προσωπικό μα εκρηκτικό δράμα για το έγκλημα και την τιμωρία, τη συγχώρεση ή την εκδίκηση, δίχως να προσφέρει εύκολες απαντήσεις. Ο Τόσιο προσλαμβάνει τον Γιάσακα για να δουλέψει στο εργαστήριό του. Αυτός ο παλιός γνώριμος, που μόλις αποφυλακίστηκε, αρχίζει να ανακατεύεται στην οικογενειακή ζωή του Τόσιο.

Ο Αγκρόν θεωρούνταν νεκρός από οικογένεια και φίλους: μάρτυρες τον είδαν να πεθαίνει στο πεδίο της μάχης, κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης στο Κοσσυφοπέδιο. Έτσι, όταν εμφανίζεται ξαφνικά στο κατώφλι του σπιτιού των αγαπημένων του, οι οποίοι έχουν μάθει επιτέλους να ζουν χωρίς αυτόν, η έκπληξη είναι μεγάλη. Τον καλωσορίζουν με αγάπη, αλλά και με συνοπτικές διαδικασίες, ενώ τη χαρά διαδέχεται η ανησυχία για τα πρακτικά προβλήματα. Από την άποψη της επιβίωσης, η οικογένεια θα κέρδιζε περισσότερα αν ο Αγκρόν παρέμενε στα χαρτιά θύμα πολέμου, κι έτσι εκείνος αναγκάζεται να κρύψει την ύπαρξή του – τόσο, που να γίνει αόρατος.

Ένα αντισυμβατικό πορτρέτο κάποιων νεαρών γυναικών που βρίσκονται στο κατώφλι της ενηλικίωσης και ψάχνουν διέξοδο από τις διάφορες κρίσεις που γεννούν οι απομονωτικές ανέσεις της προνομιούχας τάξης τους, παγιδευμένες καθώς είναι στα σώματά τους, ανάμεσα σε φίλους και εραστές, και τελικά σε μια κουλτούρα οικονομικής και πνευματικής ύφεσης. Μια ντοκιμαντερίστικη καταγραφή της καθημερινότητας, που αντλεί την έμπνευσή της από τη μοναδική όπερα που έγραψε ποτέ ο Μπέλα Μπάρτοκ, το Κάστρο του Κυανοπώγωνα, και μιλά για το πώς εξυφαίνεται μια πιθανότητα εξιλέωσης γι’ αυτή τη γενιά των εξουθενωμένων.

Με το μικρό κατσίκι θα ξαπλώνει η λεοπάρδαλη. Οι λύκοι με τα αρνιά θα μένουν μαζί. Και το μικρό αγόρι θα τα οδηγεί. 12+1 αγόρια και το κουφάρι μιας φάλαινας.

Αν ο Μάρτιν Σκορσέζε ήταν ο σκηνοθέτης που έδειξε όπως κανείς τη μεταμόρφωση της Νέας Υόρκης τη δεκαετία του ’70, κι αν ο Σπάικ Λι έκανε το ίδιο για τη δεκαετία του ‘90, ο Άιρα Σακς είναι αυτή τη στιγμή ο κατεξοχήν Νεοϋορκέζος σκηνοθέτης που ανατέμνει τις γωνιές της μητρόπολης και το πώς επιδρούν στο μικρόκοσμο της οικογένειας. Η τελευταία του ταινία έχει ήρωα τον Τζέικ, ένα ευαίσθητο γυμνασιόπαιδο που ονειρεύεται να γίνει καλλιτέχνης. Στην κηδεία του παππού του γνωρίζει τον Τόνι και σύντομα γίνονται αχώριστοι. Αλλά η φιλία του διδύμου θα απειληθεί όταν οι γονείς του Τζέικ, που νοικιάζουν ένα χώρο στη μητέρα του Τόνι, ξεκινούν μια έριδα για το ύψος του ενοικίου.

Κάτω στο υπόγειο, ενώ περνάνε οι εποχές, ένας Αλβανός εργάτης κι ένας νεαρός αστός ανακαινίζουν ένα διαμέρισμα. Πάνω στην ταράτσα, ενώ πέφτουν οι νύχτες, ο νεαρός και οι φίλοι του αναθεωρούν τον κόσμο.

Ένα καραβάνι συνοδεύει έναν ετοιμοθάνατο Σεΐχη διασχίζοντας την οροσειρά του Άτλαντα στο Μαρόκο. Η τελευταία του επιθυμία είναι να ταφεί με τους αγαπημένους του. Αλλά ο θάνατος δεν περιμένει. Οι άνθρωποι του καραβανιού, που φοβούνται το πέρασμα ανάμεσα στα βουνά, αρνούνται να συνοδεύσουν το πτώμα. Ο Άχμεντ και ο Σαΐντ, δύο απατεώνες που ταξιδεύουν με το καραβάνι, προσποιούνται πως ξέρουν το δρόμο και υπόσχονται να εκπληρώσουν την επιθυμία του αποθανόντα. Σ’ έναν άλλο κόσμο, ένας άνδρας με το όνομα Σακίμπ είναι ο επίλεκτος που θα ταξιδέψει στα βουνά με μια αποστολή: να βοηθήσει αυτό το αυτοσχέδιο καραβάνι.

Στον κεντρικό άξονα αυτής της ταινίας, που εκτυλίσσεται στην Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Ιταλία, βρίσκονται μία σκηνοθέτις ταινιών τρόμου και μία σεναριογράφος. Η τελευταία συνεργασία τους «στοιχειώνεται» από συναντήσεις με την «πρώτη ύλη» της δουλειάς τους, καθώς και από και την κλιμάκωση αντικρουόμενων επιθυμιών. Καθώς αντιμετωπίζει την κατάρρευση του όλου πρότζεκτ, η σκηνοθέτις βυθίζεται όλο και πιο βαθιά σε συζητήσεις με τους ηθοποιούς της, που αναστοχάζονται το πώς ο τρόμος διαπερνά την υλική και συναισθηματική πραγματικότητα των ζωών τους εντός και εκτός κάδρου.

Αυτοεξόριστοι σ’ ένα υπόγειο πάρκινγκ, οι ήρωες της ταινίας κρύβονται από τον κόσμο και τον εαυτό τους. Η άφιξη ενός μικρού κοριτσιού τούς δίνει την ώθηση να δουν ξανά τη ζωή με ελπίδα και να βγουν προς το φως. Ωστόσο, η νέα αυτή ισορροπία καταστρέφεται όταν διαπράττεται ένα φρικτό έγκλημα. Τώρα ένας από αυτούς θα πρέπει να θυσιαστεί για το καλό των υπολοίπων. Ένα υπαρξιακό δράμα που μιλάει για τις δεύτερες ευκαιρίες της ζωής και τη δύναμη που χρειάζεται για να τις κατακτήσουμε.

Δέκα χρόνια μετά τους Αγώνες του 2004, μια παρέα αγοριών ζει ανάμεσα στις εγκαταλελειμμένες αθλητικές εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Χωριού της Αθήνας. Τα αγόρια περιφέρονται άσκοπα ανάμεσα στα ερείπια, στήνοντας παιχνίδια και οργανώνοντας ζευγαρώματα σκύλων για να βγάζουν χρήματα. Ο μεγαλύτερος της παρέας, ο Δημήτρης (17) μαζί με την Άννα (22) –πρώην αθλήτρια– προσπαθούν να ξεφύγουν από το Χωριό με προορισμό τα τουριστικά ξενοδοχεία των νοτίων προαστίων. Καθώς οι εξορμήσεις τους συνεχίζονται και τα δυο παιδιά εισχωρούν όλο και πιο πολύ στις ζωές των τουριστών, η επιθυμία του Δημήτρη για αποδοχή θα δοκιμαστεί με βίαιο τρόπο.

Ο Πάτερσον είναι οδηγός λεωφορείου στην ομώνυμη πόλη του Πάτερσον, στο Νιου Τζέρσι. Κάθε μέρα, ο Πάτερσον ακολουθεί μια απλή ρουτίνα: κάνει το καθημερινό του δρομολόγιο, παρατηρώντας την πόλη καθώς αυτή περνά μπροστά από το παρμπρίζ του και κρυφακούγοντας αποσπασματικά τις συζητήσεις γύρω του. Γράφει στίχους σ’ ένα τετράδιο. Βγάζει βόλτα τον σκύλο του. Σταματά σ’ ένα μπαρ και πίνει μία μόνο μπίρα. Και γυρνά σπίτι στη γυναίκα του, τη Λόρα. Αντίθετα, ο κόσμος της Λόρα αλλάζει διαρκώς. Βλέπει νέα όνειρα σχεδόν καθημερινά. Ο Πάτερσον αγαπά τη Λόρα, κι αυτή τον αγαπά. Αυτός επικροτεί τις νεόκοπες φιλοδοξίες της. Αυτή υποστηρίζει το ταλέντο του στην ποίηση. Η ταινία παρατηρεί σιωπηρά τους θριάμβους και τις ήττες της καθημερινής ζωής, όπως και την ποίηση που κρύβεται στις πιο μικρές λεπτομέρειες.
Ταινία Έναρξης

Κανείς δεν θα περίμενε από τον Ολιβιέ Ασαγιάς να κάνει μια συνηθισμένη «ταινία φαντασμάτων», οπότε από αυτή του τη βουτιά στο κινηματογραφικό αυτό είδος δεν θα μπορούσε παρά να αναδυθεί ένα απροσδόκητο, σαγηνευτικό αποτέλεσμα. Η Κρίστεν Στιούαρτ, στην πιο ώριμή ερμηνεία της καριέρας της, είναι εδώ η Μωρίν, μια νεαρή Αμερικανή που ζει στο Παρίσι και βγάζει τα προς το ζην ψωνίζοντας για κάποια διάσημη. Επίσης, η Μωρίν έχει το ψυχικό χάρισμα να επικοινωνεί με πνεύματα, κάτι που είχε και ο δίδυμος αδελφός της, Λούις, που πέθανε πρόσφατα. Σύντομα θ’ αρχίσει να δέχεται διφορούμενα μηνύματα από μια άγνωστη πηγή.