Οι ταινίες του φεστιβάλ

Ένα λεπτό απ’ τη ζωή ενός ήρωα που βρίσκεται σε πόλεμο με την τοπική μόλυνση.

Μια βίντεο-περφόρμανς ή οι αναπνευστικές ασκήσεις ενός πράσινου λιβαδιού.

Η Ντόρα είναι μπαργούμαν μ’ ένα αφεντικό που την εκμεταλλεύεται. Έχει έναν φίλο που θέλει να την παντρευτεί. Είναι και μητέρα. Σήμερα δεν πρέπει να ξεχάσει κάτι σημαντικό. Το 36.

Λίγο πριν το τσίρκο ξεκινήσει την καλοκαιρινή του περιοδεία, ο ιδιοκτήτης και ιδρυτής του ξαφνικά πεθαίνει. Προκειμένου να σώσουν τη σεζόν, τα μέλη της κομπανίας αποφασίζουν να ζητήσουν από την κόρη του Κέιτ να τους συνδράμει. Παρότι έφυγε προ δεκαπενταετίας απ’ το τσίρκο, προς έκπληξη όλων, η Κέιτ συμφωνεί ν’ αφήσει για λίγο την τωρινή της ζωή και να πάει μαζί τους. Τυχαία, συναντιέται μ’ έναν Ιταλό, τον Βιτόριο. Έχοντας μεγάλη περιέργεια να γνωρίσει την ίδια την Κέιτ και γοητευμένος απ’ τη ζωή του τσίρκου, αποφασίζει να τους ακολουθήσει. Σταδιακά, γίνεται ζωτικό μέρος της ομάδας, και μάλιστα συμμετέχει και στις παραστάσεις. Κυρίως όμως προσπαθεί να αποκαλύψει το μυστικό της Κέιτ – γιατί εγκατέλειψε το τσίρκο και γιατί συμφώνησε να επιστρέψει; Στο τέλος της περιοδείας, ο καθένας παίρνει το δρόμο του. Όμως προς ποια κατεύθυνση;

«Αυτή είναι μια κλασική ιστορία αγάπης», ξεκινά να λέει με σαρκασμό ο αφηγητής τού (500) μέρες με τη Σάμερ, και κάπως έτσι αρχίζουμε να παρακολουθούμε αυτή την ξεκαρδιστική, βγαλμένη απ’ τη ζωή, χωρίς φραγμούς ερωτική περιπέτεια ενός νεαρού άνδρα που κράτησε ενάμιση χρόνο. Αυτός, ο Τομ, παρόλο που ζει στον κυνικό σύγχρονο κόσμο μας, εξακολουθεί να πιστεύει στην ιδέα ότι ο έρωτας μεταμορφώνει, είναι προκαθορισμένος απ’ τα άστρα και κεραυνοβόλος. Απ’ την πλευρά της η Σάμερ, το κορίτσι, δεν πιστεύει σ’ αυτά. Καθόλου. Όμως αυτό δεν αποτρέπει τον Τομ από το να την διεκδικήσει, ξανά και ξανά, με όλη του τη δύναμη και όλο του το θάρρος σαν σύγχρονος Δον Κιχώτης. Ο Τομ, άλλωστε, δεν έχει ερωτευτεί απλά και μόνον μια αξιαγάπητη, πνευματώδη, πανέξυπνη γυναίκα – έχει ερωτευτεί την ιδέα της Σάμερ, την ιδέα του έρωτα που κάνει την καρδιά να χτυπάει τρελά και τα δέντρα ν’ ανθίζουν μες στο χειμώνα.

«Αυτή τη σπουδαία εκδοχή του Artwar, παραγγελία από το Channel 4, συγκροτείται από περφόρμανς με χάρτινες μάσκες και σύνεργα, καθώς και από διάφορες σεκάνς με πυροβολισμούς. Ο Τζεφ Κιν ήλπιζε αρχικά ότι αυτές οι μικρές, δυναμικές, καλοεκτελεσμένες συνθέσεις θα μπορούσαν να παρουσιαστούν στην τηλεόραση μεμονωμένα και χωρίς πρόλογο. Ωστόσο, το Channel 4 διαφώνησε».
Ουίλιαμ Φάουλερ

Ένα πορτοφόλι που χάθηκε και βρέθηκε, ανοίγει την πόρτα –μια χαραμάδα– για να ζήσουν ο Ζορζ και η Μαργκερίτ μια ρομαντική περιπέτεια. Αφού ο Ζορζ εξέτασε την ταυτότητα του ιδιοκτήτη του κόκκινου πορτοφολιού, δεν είναι απλή υπόθεση γι’ αυτόν να το παραδώσει στην αστυνομία. Απ’ την πλευρά της, η Μαργκερίτ δεν μπορεί να πάρει πίσω το πορτοφόλι της χωρίς να τη φάει η περιέργεια για το ποιος το βρήκε. Κι ενώ ασχολούνται με το πρωτόκολλο της απόδοσης και αποδοχής ευχαριστιών, η ταραχή γλιστρά μέσα από τη χαραμάδα και κατακλύζει την καθημερινότητά τους.
(Ταινία λήξης του 50ου ΦΚΘ)

«Αυτή η συλλογή είκοσι διακριτικών κινουμένων σχεδίων χρησιμοποιεί ποικιλία πηγών, πολλές εκ των οποίων περνούν μπροστά απ’ το μάτι γρηγορότερα απ’ ό,τι αυτό τα αντιλαμβάνεται. Ένα απ’ αυτά –μια φωτογραφία της Βουλής των Λόρδων– το χτυπάει ένα σφυρί. Το σάουντρακ αποτελεί δεξιοτεχνικά σμιλεμένα ραδιοφωνικά παράσιτα βραχέως μήκους κύματος.»
Ουίλιαμ Φάουλερ

Στη Βραζιλία ο Φρανσίσκο Μανοέλ ντα Σίλβα δολοφονεί το αφεντικό του ορυχείου όπου δουλεύει και περιπλανιέται σαν ληστής με το προσωνύμιο Kόμπρα Bέρντε, προκαλώντας το φόβο. Μια μέρα πιάνει κάποιον σκλάβο που το ’σκασε και ο ιδιοκτήτης του, Δον Οκτάβιο Κουτίνιο, τον προσλαμβάνει ως επιστάτη στην απέραντη φυτεία του. Όταν όμως αφήνει έγκυες και τις τρεις κόρες του αφεντικού, εκείνος τον στέλνει στην Αφρική για να εμπορευτεί σκλάβους. Μόλις φτάνει στη Μαύρη Ήπειρο καταφέρνει να αγοράσει μέσω του τοπικού βασιλιά έναν μεγάλο αριθμό σκλάβων, τους οποίους και στέλνει στην Βραζιλία. Η δουλεμπορική του επιχείρηση ανθίζει. Στη συνέχεια όμως καταδικάζεται από το βασιλιά σε θάνατο. Απελευθερώνεται από τον αδελφό του βασιλιά, ο οποίος ζητάει τη βοήθεια του Φρανσίσκο για να εξεγερθεί εναντίον του αδελφού του. Ο Φρανσίσκο φαίνεται να έχει και πάλι το πάνω χέρι, μέχρι που ο νέος άρχοντας, που του έχει δώσει και τον τίτλο του αντιβασιλέα, του στέλνει ένα φορτίο σκλάβων που δεν είναι αρτιμελείς σωματικά, ενώ στη Βραζιλία δρομολογείται η νομοθετική κατάργηση της δουλείας.

«Εμπειρικά Δεδομένα (Empirical Data) είναι δεδομένα που έχουν παραχθεί μέσα από ένα πείραμα ή μια παρατήρηση». Αμερικανικό Λεξικό της Αγγλικής Γλώσσας
Το Empirical Data είναι ένα έργο που πραγματεύεται τη σχέση ενός ατόμου με ένα περιβάλλον κατά κάποιο τρόπο «ξένο» και συχνά εχθρικό. Αυτό συμβαίνει μέσω ενός ήρωα που, αναζητώντας μια κοινωνική θέση, παρουσιάζεται να αλλάζει για να γίνει αποδεκτός στο νέο περιβάλλον. Το σενάριο προέρχεται από την προσωπική εμπειρία του ηθοποιού Δαβίδ Μαλτέζε ως μετανάστη στην Ελλάδα, και την πορεία του από την είσοδο στη χώρα μέχρι τη στροφή του προς τη δραματουργία, η οποία αργότερα τον οδήγησε στην επαγγελματική του αναγνώριση και την παράλληλη «ένταξή» του στην ελληνική κοινωνία.

Η ταινία χωρίζεται σε τρία μέρη: τη Δημιουργία, τον Παράδεισο και τη Χρυσή Εποχή. Στη Δημιουργία το Σύμπαν ταξιδεύει σε απόλυτη ηρεμία? υπάρχουν μονάχα ο ουρανός και η θάλασσα και στις εικόνες απεικονίζονται αμμόλοφοι και επιβλητικά βουνά. Η φωνή της Λότε Άισνερ διαβάζει αποσπάσματα από το Πόπολ Βου, το ιερό βιβλίο της δημιουργίας της φυλής Κουιτσέ της Γουατεμάλας. Στον Παράδεισο εμφανίζονται ανθρώπινες μορφές σε διάφορες καταστάσεις και συνθήκες, πάνω στις οποίες κοντοστέκεται το βλέμμα του σκηνοθέτη. Στο μεταξύ, η φωνή μάς αφηγείται τη ζωή στη γη του Παραδείσου με εικόνες υποβλητικές, σουρεαλιστικές και υπνωτιστικές. Αντίθετα, η Χρυσή Εποχή είναι ο καιρός της ολοκληρωτικής παρακμής και η Φύση είναι μια έννοια σχεδόν πια ξεχασμένη. Ένα συγκρότημα παίζει μουσική σε μια υπαίθρια πίστα χορού, κάποιοι τουρίστες τριγυρίζουν σ’ ένα ηφαιστειογενές τοπίο, ένας άνδρας με στολή δύτη επιδεικνύει μια θαλάσσια χελώνα.

Ο 35χρονος Χάρα είναι ένας ντροπαλός και μοναχικός φύλακας σ’ ένα σούπερ μάρκετ στα προάστια του Μοντεβίδεο. Είναι υπεύθυνος για την παρακολούθηση των οθονών που καταγράφουν τη δραστηριότητα σ’ ολόκληρο το κτίριο. Όλα δείχνουν να πηγαίνουν καλά έως ότου ο Χάρα ανακαλύπτει μέσω της κάμερας την 25χρονη καθαρίστρια Χούλια, για την οποία αρχίζει σταδιακά να νιώθει έλξη. Αρχικά την παρακολουθεί ώρες ολόκληρες καθώς εκείνη δουλεύει στο σούπερ μάρκετ. Σύντομα η παρακολούθηση συνεχίζεται και πέραν του εργασιακού ωραρίου της Χούλια, όταν εκείνη πηγαίνει σινεμά ή στην παραλία, ακόμα κι όταν βγαίνει ραντεβού με άλλον άντρα. Μια μέρα διαδίδεται μεταξύ των εργαζομένων η φήμη ότι επίκειται μείωση του προσωπικού. Όταν η φήμη τελικά γίνεται πραγματικότητα, η καθαρίστρια απολύεται και ο Χάρα βρίσκεται μπροστά σε μια δύσκολη απόφαση: να εγκαταλείψει την εμμονή του ή να τη διεκδικήσει;

Ο Χέρτσογκ κάνει ένα ντοκιμαντέρ-έρευνα σχετικά με τη ζωή και το θάνατο του Τίμοθι Τρέντγουελ, ενός ανθρώπου παθιασμένου με τις αρκούδες γκρίζλι, ο οποίος πέρασε δεκατρία καλοκαίρια, εντελώς άοπλος, μαζί μ’ αυτά τα άγρια ζώα στον εθνικό δρυμό Κατμάι της Αλάσκας, κινηματογραφώντας και μελετώντας την συμπεριφορά τους στο φυσικό τους περιβάλλον. Το 2003 έχασε την ζωή του με τον πιο τραγικό τρόπο, αφού καταβροχθίστηκε, μαζί με την αραβωνιαστικά του Έιμι Χιούγκεναρντ από τις αρκούδες. Ήταν η πρώτη φορά που οι γκρίζλι είχαν επιτεθεί σε άνθρωπο στο πάρκο. Ο Χέρτσογκ, χρησιμοποιώντας και φιλμαρισμένο αρχειακό υλικό του ίδιου του Τρέντγουελ, προσπαθεί να διεισδύσει όχι μονάχα στα μυστήρια της άγριας φύσης, αλλά και της ανθρώπινης ψυχής.

Το 1964, ο Aνρί-Ζορζ Κλουζό επέλεξε τη Ρόμι Σνάιντερ, 26 ετών τότε, και τον Σερζ Ρετζιανί, 42 ετών, για να πρωταγωνιστήσουν στην ταινία του με τίτλο Inferno (Κόλαση). Ήταν ένα αινιγματικό και πρωτότυπο εγχείρημα με απεριόριστο προϋπολογισμό και το οποίο επρόκειτο να αποτελέσει κινηματογραφικό γεγονός. Αλλά ύστερα από τρεις εβδομάδες γυρισμάτων, τα πράγματα πήραν στραβό δρόμο. Το πρότζεκτ «πάγωσε» και κανείς δεν είδε τις εικόνες, οι οποίες λεγόταν ότι ήταν «απίστευτες». Αυτές οι εικόνες, ξεχασμένες για μισό περίπου αιώνα, βρέθηκαν πρόσφατα και είναι πολύ πιο μαγευτικές απ’ ό,τι ήθελαν οι φήμες. Μας μιλούν για μια μοναδική ταινία με θέμα την τρέλα και τη ζήλια, γυρισμένης σε πρώτο πρόσωπο, και μας αφηγούνται την ιστορία ενός γυρίσματος που έμελλε να έχει κακή κατάληξη, καθώς και την ιστορία του Aνρί-Ζορζ Κλουζό στον οποίο είχε δοθεί απόλυτη ελευθερία να εκφράσει το κινηματογραφικό του ταλέντο. Η Ρόμι Σνάιντερ δεν υπήρξε ποτέ πιο όμορφη και σαγηνευτική. Η ταινία μάς δείχνει το inferno όπως αυτό γυρίστηκε και μας αφηγείται την ιστορία μιας μεγαλειώδους τραγωδίας.

Μια μέρα στο τέλος του καλοκαιριού, τα τέσσερα μέλη μιας οικογένειας χωρικών από τη νότια Χιλή αγωνίζονται να προσαρμοστούν στον διαρκώς μεταβαλλόμενο κόσμο, έναν κόσμο όπου ένα βιντεοπαιχνίδι ή ένα καινούργιο φόρεμα θεωρούνται σημαντικότερα από ένα λίτρο γάλα ή ένα ποτήρι κρασί. Ένας νέος κόσμος όπου τα όρια ανάμεσα στο παραδοσιακό και το μοντέρνο σιγά σιγά σβήνουν και οι αξίες αλλάζουν με γρήγορους ρυθμούς.

Ένας άνδρας, που αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, βρίσκεται μόνος του σ’ ένα νοσοκομείο. Στο μυαλό του έρχονται μνήμες από τη ζωή του: μια συνομιλία με τη μητέρα του, να ποτίζει τις γλάστρες, ο αρκούδος Τέντι. Σιγά σιγά διαισθάνεται ότι η μόνιμη απειλή του θανάτου αφορά και τον ίδιο.

Σ’ ένα απομονωμένο χωριό της Τρανσυλβανίας, στις αρχές της δεκαετίας του ’60, οι κάτοικοι ζουν μια ήρεμη ζωή υπό την ηγεσία του προέδρου του τοπικού Λαϊκού Συμβουλίου, Τανάζι. Μια μέρα καταφθάνει στο χωριό ο Τάβι –ένας φιλόδοξος στρατευμένος κομμουνιστής– με τον πλανόδιο κινηματογράφο του. Η αποστολή του Τάβι είναι να προβάλει μια προπαγανδιστική ταινία και παλεύει να την φέρει εις πέρας επιτυχώς παρόλο που η ασταμάτητη βροχή προκαλεί πλημμύρες και η αδράνεια κάποιων χωρικών τού χαλάνε διαρκώς τα σχέδια. Σταδιακά, και με την παρακίνηση του Τανάζι, όλοι δέχονται να συμβιβαστούν. Στο μεταξύ, ο Τάβι ερωτεύεται τη δασκάλα του χωριού, Κορίνα, και η μεταξύ τους έλξη δείχνει αρχικά να είναι αμοιβαία. Κάποια στιγμή, και παρά όλες τις δυσκολίες, η προβολή της ρωσικής προπαγανδιστικής ταινίας είναι έτοιμη να πραγματοποιηθεί...

Το 1976 οι επιστήμονες διαπιστώνουν μια δραστηριότητα του ηφαιστείου Σουφριέρ στο νησί της Γουαδελούπης, το οποίο σύμφωνα με τη γνώμη όλων είναι έτοιμο να εκραγεί, προκαλώντας μια τεράστια καταστροφή. Οι 75.000 κάτοικοι της νότιας ζώνης του νησιού απομακρύνονται από τις αρχές, αλλά δύο χωρικοί αρνούνται να φύγουν. Έκπληκτοι όσο και γοητευμένοι από αυτή την απίστευτη είδηση και την οριακή κατάσταση του τόπου, ο Χέρτσογκ και οι δύο οπερατέρ του φτάνουν στην ερημωμένη περιοχή για να κινηματογραφήσουν την έκρηξη, η οποία λέγεται πως θα ισούται με πεντ’-έξι ατομικές βόμβες.