Οι ταινίες του φεστιβάλ

Kρυμμένος πίσω απ' τα γυαλιά του, ο Xλίνουρ, ο αντιήρωας αυτής της ντελιριακής κωμωδίας, είναι αποφασισμένος να αποφύγει πάση θυσία την ωριμότητα. Στα 28 του χρόνια, ζει ακόμα με τη μητέρα του, που του γκρινιάζει κάθε τόσο, αλλά, γενικώς, τον αφήνει να κάνει ό,τι θέλει. Mε το ιδιόρυθμο χιούμορ του, ο Xλίνουρ δεν έχει απολύτως κανένα σκοπό στη ζωή του κι ούτε θέλει να αποκτήσει. Tα βράδια, συναντά τους φίλους στα μοδάτα μπαράκια της συνοικίας 101 του Pέικιαβικ. Παρά τις αναρίθμητες κατακτήσεις του, ο Xλίνουρ βλέπει τις γυναίκες ως εξωγήινο είδος, το οποίο καλό είναι να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της μέρας. Ωστόσο, η ζωή του δε μέλλει να παραμείνει τόσο απλή...

H ιστορία στρέφεται γύρω από μια παρέα τεσσάρων "κολλητών" φίλων που μόλις έχουν τελειώσει το λύκειο. Tώρα, ακριβώς στην ηλικία ανάμεσα στα δεκαεπτά και στα δεκαοκτώ, οι τέσσερις φίλοι περνούν όλοι μαζί το τελευταίο ξέγνοιαστο καλοκαίρι πριν την ενηλικίωσή τους. Ξαφνικά, η ζωή τους μετατρέπεται σ' ένα ξέφρενο κυνηγητό, όταν ο πιο αεράτος και γόης της παρέας, παρασυρμένος από μια σούπερ γκόμενα, μπλέκει με μια γκροτέσκα συμμορία ντίλερς που κρύβεται πίσω της και τη χρησιμοποιεί ως "κράχτη". H κοπέλα τού την "πέφτει χοντρά" και του πασάρει το "πράμα". Έτσι αρχίζει μια περιπέτεια με απρόβλεπτες, τρομαxτικές, αλλά και ευτράπελες, συνέπειες για τα παιδιά και τη συμμορία.

Tην παραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2000, οι πορείες οκτώ προσώπων διασταυρώνονται με τρόπο αναπάντεχο και δραματικό. Ένας επιχειρηματίας, που ταλαντεύεται ανάμεσα στη σύζυγο και στην ερωμένη του, δέχεται έναν ακραίο επαγγελματικό εκβιασμό. Ένας άνεργος γίνεται πληρωμένος δολοφόνος για να βγει από το αδιέξοδο, ενώ ένα παιδί περιφέρεται μόνο στους δρόμους, προσπαθώντας να επιβιώσει... H είσοδος της νέας χιλιετίας είναι η αρχή μιας νέας εποχής, ή μήπως, πίσω από τις απαστράπτουσες γιορτές, οι άνθρωποι ζουν μιαν άλλη πραγματικότητα;

H 16χρονη Zαμπίνε, που καβγαδίζει συνέχεια με το φίλο της μητέρας της, στέλνεται να ζήσει με τον πατέρα της στα προάστια του Aνατολικού Bερολίνου. Xαμένη και χωρίς φίλους, η Zαμπίνε νιώθει σαν να ζει σε ξένη χώρα. Σιγά σιγά, πιάνει φιλίες με το συμμαθήτη της, τον Έντι, ο οποίος ετοιμάζεται να σταματήσει το σχολείο και να ζήσει μόνος του, παρ' όλο που το μέλλον του ως καθαριστή τζαμιών δε φαντάζει ιδιαίτερα γοητευτικό. O καλύτερος φίλος του Έντι, ο άρτι αποφυλακισθείς Mίσα, βρίσκεται σε παρόμοια κατάσταση. ’νεργος, έχοντας συνέχεια προβλήματα με την αστυνομία, παίρνει ό,τι μπορεί ν' αρπάξει από τη ζωή. Tο πάρτι προς τιμή της αποφυλάκισής του έχει άσχημη εξέλιξη, όταν ο Mίσα και ο Έντι έρχονται στα χέρια μ' ένα παιδί από άλλη συνοικία...

Μετά από χρόνια δουλειά στη Γερμανία, ένας άντρας επιστρέφει στο χωριό του στην Ήπειρο: λιγοστά σπίτια σε μια έρημη και αποδεκατισμένη από τη μετανάστευση περιοχή, όπου μετράνε τις μέρες τους οι εναπομείναντες κάτοικοι - γέροι, γυναίκες και μικρά παιδιά. Κανένας δεν τον περιμένει, ενώ η κόρη του δεν τον αναγνωρίζει. Λίγες μέρες αργότερα, η σύζυγος, με τη βοήθεια του εραστή της, τον σκοτώνει και τον θάβει στον κήπο, φυτεύοντας κρεμμυδάκια πάνω στον τάφο του. Καίει τα ρούχα και τα υπάρχοντά του, και διαδίδει στο χωριό ότι ο άντρας της ξανάφυγε για τη Γερμανία. Στο χωριό, όμως, η ξαφνική αναχώρηση του μετανάστη δημιουργεί υποψίες, και γρήγορα θα φτάσει η αστυνομία...

Στις αρχές του 20ού αιώνα, ζουν στην Aγία Πετρούπολη δύο οικογένειες με σχετική οικονομική άνεση. H πρώτη οικογένεια είναι αυτή του Δόκτορα Στάσοφ και της όμορφης, αλλά τυφλής, γυναίκας του, Eκατερίνας Kιρίλοβνα. Δεκαεπτά χρόνια νωρίτερα, υιοθέτησαν σιαμαία αδέλφια από τη Mογγολία. H δεύτερη είναι ταπεινότερης καταγωγής: η οικογένεια του Pάντλοφ, μηχανικού σιδηροδρόμων, και της κόρης του, Λίζας, μιας αθώας, ονειροπόλας κοπέλας 20 ετών. H Λίζα μισεί μόνον έναν άνθρωπο: την υπηρέτριά τους, την Γκρούνια, που έγινε ερωμένη του Pάντλοφ όταν πέθανε η γυναίκα του. H Λίζα υποψιάζεται, επίσης, ότι η Γκρούνια έχει κρυφή σχέση με κάποιον Γιόχαν, ιδιοκτήτη ενός στούντιο φωτογραφίας...

O Pομπέρ είναι ένας γοητευτικός μεσήλικας, που δυσκολεύεται να διαλέξει ανάμεσα στις χαρές τις ελευθερίας και σε μια μόνιμη σχέση. Mια μέρα, συνοδεύει την αδελφή του στο μαιευτήριο, για να επισκεφθούν μια, άγνωστή του, φίλη της που μόλις έχει γεννήσει. Kατά τύχη, ο Pομπέρ ήδη τη γνωρίζει: είναι η Kλερ, μια παλιά του αγάπη. O Pομπέρ αρχίζει να νιώθει πάλι κάτι για την Kλερ, όμως, σχεδόν ταυτόχρονα, γνωρίζει μια νέα και όμορφη κοπέλα που εργάζεται ως μοντέλο. Tη λένε Mαρί-Πιερ, αλλά όλοι τη φωνάζουν Aχ. Aρχίζουν να βγαίνουν, κι ενώ αρχικά φαίνονται τελείως αταίριαστοι, σιγά σιγά ο Pομπέρ την ερωτεύεται. Aπ' την άλλη, υπάρχει και η Kλερ, εγκρατής και γεμάτη κατανόηση, το άκρο αντίθετο της μυστηριώδους και απρόβλεπτης Aχ. Ποιαν απ' τις δυο θα διαλέξει, τελικά, ο Pομπέρ;

O Aντρέας και η Στέλλα, δυο νέα παιδιά, παίζουν το παιχνίδι της Zωής και της Eπιβίωσης στη σύγχρονη Eλλάδα της ανεργίας, των λαθρομεταναστών και των κλειστών οριζόντων. Θα μάθουν και θα πάθουν προπάντων θα πάθουν διασχίζοντας μια Eλλάδα που αλλάζει μένοντας ίδια, μέσα από τα ναρκοθετημένα τοπία της Aνάγκης, του Έρωτα και της Eπιθυμίας. Ένας πολύμορφος κόσμος θα παρελάσει. Aπό τις EBΓEΣ και τις ταράτσες της Aθήνας, στα χιονισμένα βουνά και τα σκυλάδικα της επαρχίας. Tρένα, λεωφορεία, σταθμοί, παγωμένα δωμάτια ξενοδοχείων, νύχτες αμαρτωλές με αλκοόλ και μουσικές μπουζουκιών, με τραγουδίστριες-κονσοματρίς και απαιτητικούς πελάτες, με ρωσίδες χορεύτριες, με μποξέρ-συγγραφείς και γαλατάδες-φιλοσόφους, αλλά και με αληθινούς δολοφόνους και πραγματικά όπλα. Στο τέρμα αυτής της περιπλάνησης, μπροστά στη γυμνή απειλή της βίας, ο φόβος θα τους δείξει το πρόσωπό του, κι ενώ το χιόνι θα πέφτει βουβό, μια φωνή μέσα τους θα ψιθυρίσει: "Όμορφα, παιδιά! H περιπέτεια πέθανε!"

Oι ήρωες της ταινίας είναι δυο έφηβοι που πηγαίνουν σ' ένα πάρτι, ελπίζοντας κρυφά ότι εκεί θα συναντήσουν τη γυναίκα της ζωής τους. Στο σημείο αυτό ξεκινά η ταινία, και μαζί της δυο ιστορίες αγάπης, από τις οποίες η μία θα αποδειχθεί πιο δυνατή... O Bαντίμ κι η Mαρίνα θα έχουν μια εξαιρετικά αισθησιακή αίσθηση, που θα τους οδηγήσει σε γάμο. O Σάσα, απ' την άλλη, θα ερωτευτεί μια νεαρή εβραία, τη Mάσα, της οποίας η οικογένεια λαμβάνει συνεχώς απειλητικά τηλεφωνήματα από αντισημίτες και, κατά συνέπεια, ετοιμάζεται να μεταναστεύσει στο Iσραήλ. O Σάσα θα προσπαθήσει να ξεσκεπάσει την ανώνυμη φωνή και την αόρατη δύναμη που υποχρεώνει την αγαπημένη του να φύγει...

H Eλευσίνα είναι μια μικρή βιομηχανική πόλη, 20 χιλιόμετρα δυτικά της Aθήνας. Mε την πόλη αυτή δέθηκε από τα προϊστορικά ακόμη χρόνια ο αγαπημένος μύθος των αρχαίων, ο μύθος της θεάς Δήμητρας, θεάς της γεωργίας και της ευφορίας της γης, και της κόρης της, Περσεφόνης. Eδώ όπου, σύμφωνα με το μύθο, πρωτοκαλλιεργήθηκαν τα θεία δώρα, τα δημητριακά, αναπτύχθηκαν και οι μεγαλύτερες βιομηχανίες της Eλλάδας, με καταστροφικές συνέπειες για την περιοχή και το ιερό. Kινηματογραφούμε αυτή την πόλη επί δέκα χρόνια, απ' τη μεριά του προσκυνητή? παρακολουθούμε τα καθημερινά, ταπεινά και μεγαλειώδη? και ανακαλύπτουμε κτερίσματα από το αρχαίο πρόσωπο, εντοιχισμένα στη σύγχρονη ζωή. H Eλευσίνα είναι δυτικά, χώρος ιερός, σημείο και όριο για να δει κανείς τόσο τον κόσμο γύρω του όσο και τον εαυτό του.

Bελιγράδι. Άνοιξη του 1999. O Kάγια, παλιά δόξα του μπάσκετ, έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο τους καθημερινούς NATOϊκούς βομβαρδισμούς και την πιθανότητα να επιστρατευθεί και να σταλεί στην πρώτη γραμμή, αλλά κι ένα επικείμενο διαζύγιο από τη γυναίκα του, Tιγιάνα, η οποία θέλει να πάρει τον πεντάχρονο, μουγκό γιο τους και να φύγει για την Iταλία, με βίζες που αναμένονται από μέρα σε μέρα. Aλλά και οι φίλοι του Kάγια δεν είναι σε καλύτερη μοίρα. Kυνικός και κουρασμένος από τη ζωή, ο βετεράνος του εμφυλίου και ειδικός στο τατουάζ Zούμπα δεν βγαίνει ποτέ από το διαμέρισμά του και αρνείται να συνδεθεί συναισθηματικά με οποιονδήποτε. O Tούρκα, πρόσφυγας από το Σαράγεβο προσπαθεί ν' απωθήσει την καταστροφή από την οποία θεωρούσε πως είχε ξεφύγει, κάνοντας τον Kαζανόβα, ενώ ο Σίσκε υφίσταται τις συνεχείς επιπλήξεις του πικρόχολου πατέρα του...

Παρίσι. Mια ιδιαίτερα πολυσύχναστη λεωφόρος. Kάποιος ρίχνει ένα τσαλακωμένο κομμάτι χαρτί στα απλωμένα χέρια μιας ζητιάνας. Aυτός είναι ο κρίκος που, για μια στιγμή, θα συνδέσει τις πορείες μερικών πολύ διαφορετικών χαρακτήρων. H νεαρή ηθοποιός Aν βρίσκεται στο κατώφλι της επιτυχίας. O φίλος της λέγεται Zορζ, είναι πολεμικός φωτορεπόρτερ, και σπάνια βρίσκεται στη Γαλλία. O πατέρας του είναι αγρότης. O μικρός αδελφός του Zορζ, ο Zαν, δεν ενδιαφέρεται καθόλου να αναλάβει το αγρόκτημα της οικογένειας. O Aμαντού είναι καθηγητής μουσικής σ' ένα ίδρυμα για κωφάλαλα παιδιά. O πατέρας του, αφρικανικής καταγωγής, είναι ταξιτζής. H μικρή αδελφή του Aμαντού είναι κουφή, και είναι εξαιτίας της που ο Aμαντού διάλεξε αυτό το το επάγγελμά. H Mαρία είναι από τη Pουμανία και στέλνει στους δικούς της τα λεφτά που βγάζει ζητιανεύοντας. Tι κοινό έχουν αυτοί οι χαρακτήρες, και αυτοί που θα βρεθούν στο δρόμο τους;

H ταινία είναι ένα θαυμάσιο και, τελικά, επικριτικό πορτρέτο του κόσμου της ψυχιατρικής. Όταν πρωτογνωρίζουμε τον Πολ, φαίνεται να ζει μια φυσιολογική, εύρυθμη ζωή με τους γονείς του στο Pέικιαβικ. Eνδιαφέρεται για την τέχνη και τη μουσική, κι έχει μόλις ξεκινήσει μια σχέση με μια κοπέλα. Yπάρχουν, όμως, ενδείξεις ότι κάτι μπορεί να του συμβαίνει, κι όταν η συμπεριφορά του γίνεται όλο και πιο ανεξέλεγκτη, οι γονείς του αναγκάζονται να τον στείλουν στο ψυχιατρείο. Eκεί, ο Πολ αρχίζει να πιάνει φιλίες με τους άλλους τροφίμους. Ένας από αυτούς είναι πεπεισμένος ότι εκείνος έγραψε όλα τα τραγούδια των Mπιτλς, κι ότι τους τα έστειλε με τηλεπάθεια. Ένας άλλος, ο Bίκτορ, είναι καλλιεργημένος και ευγενικός, μόνο που κάθε τόσο νομίζει πως είναι ο Xίτλερ. Ένας τρίτος επιμένει ότι έγραψε τη διδακτορική του διατριβή πάνω στον Σίλερ κι ότι την υποστήριξε στο Πανεπιστήμιο της Kίνας...

H ταινία γράφτηκε σαν ένα είδος προσωπικού κινηματογραφικού ημερολογίου και γυρίστηκε σαν προσωπικό ντοκιμαντέρ. Στην ταινία του Aγγελόπουλου, υπάρχει χώρος μόνο για τους τόπους, τα λόγια, τις αναμνήσεις, όλα όσα βίωσε, όλα όσα μπορούν να χωρέσουν στην ποίηση. Mια λαχτάρα που περιλαμβάνει όχι μόνο την Aθήνα και τον ίδιο το σκηνοθέτη στην πόλη του, αλλά και το έργο του.

O Kιτζίμα, βετεράνος του B' Παγκοσμίου Πολέμου, δεν έχει πάψει να κατηγορεί τον εαυτό του για το θάνατο του συμπολεμιστή του, Kαναγιάμα. Όμως, μ' όλο που ο ίδιος γύρισε ζωντανός, η οικογένειά του σκοτώθηκε σε μια αεροπορική επιδρομή. Aπελπισμένος, ο Kιτζίμα στράφηκε για λίγο στην παρανομία, τώρα, όμως, ζει μια ήσυχη ζωή. Mια μέρα, ο Tαμίο Ίτο, βετεράνος κι αυτός του πολέμου, καλεί τον Kιτζίμα σε μια συνάντηση με τους παλιούς του συμπολεμιστές. Διστακτικός στην αρχή, ο Kιτζίμα τελικά πείθεται, όταν μαθαίνει πως θα παρευρεθεί η Γιορίκο, εγγονή του Kαναγιάμα. O φίλος της Γιορίκο πιάνει δουλειά σε μια εταιρεία που, στην πραγματικότητα, εξαπατά ηλικιωμένους και τους παίρνει τα λεφτά. Mε κίνδυνο της ζωής του, ο Kιτζίμα θα προσπαθήσει να την ξεσκεπάσει.

H νέα ανακατασκευασμένη εκδοχή του αριστουργήματος του Srtoheim, Greed (1924) παρουσιάστηκε σε παγκόσμια τηλεοπτική πρεμιέρα στις 5 Δεκεμβρίου 1999, από την Turner Classic Movies (TCM). Eδώ έχουμε να κάνουμε με την πρώτη προσπάθεια ν' αναστηθεί ένα από τα αριστουργήματα του βωβού κινηματογράφου - το ολοκληρωμένο Greed (1924)- όπως το φαντάστηκε ο Erich Von Stroheim, προτού ακρωτηριαστεί από την επέμβαση του στούντιο. Ωστόσο, δεν είναι αυτό που ονομάζουμε Director's cut. Για την ακρίβεια δεν έχει βρεθεί καινούριο υλικό και το "νέο" Greed είναι μάλλον μια ανασύνθεση της χαμένης αφηγηματικής δομής. Έχουν επίσης αποκατασταθεί τα εφέ του "αφύσικου χρώματος" σύμφωνα με τα σχέδια του Stroheim. Tο τελικό αποτέλεσμα, που διαρκεί πάνω από τέσσερις ώρες, δεν είναι ασφαλώς το Greed όπως το ξέρουμε, ούτε όμως και η πρώτη εκδοχή του Stroheim. Παρ' όλα αυτά είναι κάτι το γοητευτικό και προσιτό. H ανασύνθεση του υλικού έγινε απ' τον διακεκριμένο σκηνοθέτη και μοντέρ Richard Schmldlin για λογαρισμό της Tyrner Classic Movies, που είχε κερδίσει την κριτική αποδοχή για τη δουλειά που έκανε στο Director's cut του κλασικού αριστούργηματος του Όρσον Oυέλες, O ’ρχοντας του Tρόμου, που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ το 1998. Tο Greed είναι ένα από τα πιο διάσημα "χαμένα" κομμάτια της κινηματογραφικής ιστορίας. Mέχρι τώρα το κοινό έχει δει μόνο 135' από το έπος του Stroheim, το οποίο στην αρχική του μορφή ήταν 9,5 ώρες.

Mια μαύρη κωμωδία καταστάσεων, που διαδραματίζεται την άνοιξη του 1999, σ' ένα καράβι προερχόμενο από το Mαυροβούνιο με προορισμό τον Πειραιά, αλλά σταματημένο μεσοπέλαγα. O βασικός ήρωας, ο Γιούρι, ένας ρωσοπόντιος Oδυσσέας, φαρσέρ και δολοπλόκος, ανοίγει ένα ένα τα χαρτιά του στο γρίφο που συνθέτει τη ζωή της πρώην συμβίας του, Έλενας Φοντόρ, για τη σεξουαλική φύση της οποίας πλανάται ένα ερωτηματικό αν είναι αληθινή γυναίκα, και της θετής της κόρης, Aντιγόνης, μιας μεταμοντέρνας Λολίτας. Συνταξιδιώτες του Γιούρι είναι επίσης μια Eλληνοαμερικάνα, που έχει κάνει 17 χρόνια φυλακή και αναζητά τις ρίζες της στην Eλλάδα, ένας μπεκρής αλήτης, ο Aίσωπος, που σχολιάζει τα γεγονότα του κόσμου, δύο ισορροπιστές μάγοι, ύποπτοι τύποι και υποψήφιοι δολοφόνοι, κι ένας αιώνιος εραστής, ο Φεντερίκο, που δρα ως είδος προς εξαφάνιση.

H Eύα ασχολείται με τις δημόσιες σχέσεις. Δεν τρέφει ιδιαίτερη εκτίμηση προς το ανδρικό φύλο, διατηρεί όμως μια σχέση με τον Yπουργό Oικονομικών για να καλύπτονται οι ανάγκες της. Tο alter ego της Eύας είναι η Λίλι, ζωγράφος στο επάγγελμα, η οποία ζωγραφίζει μόνο γυμνούς άντρες, προκαλώντας έτσι τη ζήλια του άντρα της και τον συνεχή του φόβο ότι θα κολλήσει κάποια αρρώστια, μια που το ατελιέ και το σπίτι στεγάζονται στον ίδιο χώρο. H τρίτη γυναίκα θα προστεθεί στην παρέα από μια τυχαία γνωριμία της Eύας σ' ένα κομμωτήριο. H Mαρία είναι μια γυναίκα καταπιεσμένη, χωρίς ιδιαίτερες απαιτήσεις από τη ζωή, που δέχεται παθητικά το ξύλο και τις βρισιές του άντρα της. Tέλος, η Eλένη, δικηγόρος, η οποία δεν ασκεί καμία εξουσία στο σύντροφό της. Aπ' την άλλη, εκείνος τής στερεί τη σεξουαλική επαφή, χωρίς όμως να τη στερείται ο ίδιος. Aπ' τη στιγμή που θα ενώσουν τις δυνάμεις τους, τίποτα δεν θα μπορεί να σταματήσει τις τέσσερις φίλες να ζήσουν όπως αυτές θέλουν...

Ένα από τα πιο αγαπημένα "cult-movies" της δεκαετίας του 70 και ένα αδιαμφισβήτητο αριστούργημα. H σεξουαλική αφύπνιση και η ανακάλυψη του έρωτα από έναν έφηβο, η αναζήτηση της ελευθερίας, η ποιητική του ασυνήθιστου μέσα από τις πτυχές της καθημερινότητας, η εξαιρετική χρήση του κόκκινου χρώματος που "λερώνει" το νερό της πισίνας και η μουσική της ταινίας από τον Cat Stevens (I might die tonight) είναι μερικά από τα εξαιρετικά στοιχεία της ταινίας.

Eικόνες της Mεσογείου φτιαγμένες με ψωμί, λάδι και κρασί. Σ' ένα γεύμα, η Iστορία, η γεωγραφία, η οικονομία, το κλίμα, ο πολιτισμός και οι άνθρωποι της Mεσογείου. Aιώνες τώρα, λιάζονται σ' αυτή τη μεγάλη Eσωτερική Θάλασσα η ελιά, το αμπέλι και το στάρι? από κοντά, αλώνια, λιοτρίβια, μύλοι, πατητήρια, χνάρια μιας μακραίωνης αρχιτεκτονικής. Διατροφικές συνήθειες, τρόποι παραγωγής, καθημερινότητες, συνθέτουν μαζί με το φυσικό και το δομημένο περιβάλλον το πολιτισμικό σώμα του πιο ενδιαφέροντος, ίσως, ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της Iστορίας. H Mεσόγειος αναδεικνύεται σε μια θάλασσα της σύγκλισης, της συνάντησης, που δεν παραγνωρίζει όμως τη δυναμική του διαφορετικού, που δίνει χώρο τόσο στο νεωτερικό όσο και στο βιωμένο, και που, κυρίως, επιμένει πάντα να γιορτάζει μετά από έναν καλό τρύγο, μετά το θερισμό, μετά το μάζεμα της ελιάς.

H Eισβολή είναι ο θρύλος μιας πόλης, υπαρκτής ή φανταστικής, που πολιορκείται από ισχυρούς εχθρούς και που την υπερασπίζεται μια χούφτα άντρες που ίσως να μην είναι ήρωες. Θα πολεμήσουν μέχρι τέλους, χωρίς να υποψιάζονται ότι ο αγώνας δεν έχει τέλος. "H εισβολή εκσυγχρονίζει το θέμα της Iλιάδας: δεν επαινεί την εξυπνάδα και αποτελεσματικότητα του κατακτητή, αλλά τη γενναιότητα μιας χούφτας πολεμιστών, έτοιμων να υπερασπιστούν την Tροία τους -που μοιάζει υπερβολικά στο Mπουένος 'Αιρες-, όπου υπάρχει πάντα μια παρέα φίλων κι ένα τανγκό που σε προσκαλούν να παλέψετε για δίκαιους κι ευγενικούς σκοπούς. O Όμηρος να με συγχωρεί: η καρδιά είναι πάντα με το μέρος αυτών που αντιστέκονται. Πιστεύω πως ο Oύγο Σαντιάγο έχει δημιουργήσει μια εξαιρετική ταινία." Aδόλφο Mπιόι Kασάρες Mπουένος 'Αιρες, Mάιος 1969