66ο ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
31 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ → 9 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2025
ΑΡΧΕΙΟ 25ου ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
1 Οκτωβρίου → 7 Οκτωβρίου 1984











Μια ομάδα εννιά αντρών του δημοκρατικού στρατού βρίσκονται αποκλεισμένοι στα δάση της Πελοποννήσου το καλοκαίρι του 1949 και προσπαθούν μάταια να βρουν διέξοδο φυγής. Αποδεκατίζονται όλοι εκτός από ένα νεαρό, που καταφέρνει να γλυτώσει. Μεταφορά στην οθόνη μιας νουβέλας του Θανάση Βαλτινού, που περιγράφει το αδιέξοδο και την ψυχική κατάρρευση μιας αποδεκατισμένης και ηττημένης ομάδας, που γνωρίζει ότι δεν έχει καμιά ελπίδα.


Ο Νίκος επιστρέφει στην Αθήνα, μετά από είκοσι χρόνια στη θάλασσα, θέλοντας να μάθει πώς πέθανε ο μικρός αδελφός του. Φτιάχνει την παλιά του μηχανή και βγαίνει ξανά στους δρόμους της νύχτας. Οδηγείται σε μια παρέα από κλεφτρόνια και μηχανόβιους, που ρισκάρουν συνεχώς τη ζωή τους σε «κόντρες» με τις μηχανές. Σε μια τέτοια αναμέτρηση της ασφάλτου έχει βρει το θάνατο και ο αδερφός του. Ο αρχηγός της παρέας, με το παρατσούκλι Πεταλούδας, θα συγκρουστεί με ένα επίδοξο μέλος που θέλει οπωσδήποτε να πάρει μέρος στο παιχνίδι.


Στη διάρκεια της αναγκαστικής τους θητείας το 1967 και 1968, πριν και κατά τη στρατιωτική δικτατορία στην Ελλάδα, μια ομάδα στρατιωτών έχουν αποσπαστεί στην τότε νεοσύστατη τηλεόραση της ΥΕΝΕΔ. Έναν τηλεοπτικό σταθμό υπό τη διεύθυνση της Κινηματογραφικής Ένωσης του στρατού, που μέχρι τότε παρήγαγε μόνο προπαγανδιστικές ταινίες και επίκαιρα και είχε αναλάβει τη διασκέδαση του στρατεύματος. Η ταινία ακολουθεί τις κωμικοτραγικές καταστάσεις της καθημερινότητας των στρατιωτών, βγαλμένες μέσα από αυτοβιογραφικά επεισόδια, σε μια ιστορία μόνο κατά το 95% αληθινή (κι αυτό μόνο και μόνο επειδή η αλήθεια είναι ακόμα πιο παράλογη) που σχηματίζει την εικόνα μιας ολόκληρης εποχής.
Μέσα από μια συνθήκη καταπίεσης και ανελευθερίας, ο Νίκος Περάκης βουτά στα προσωπικά του βιώματα και στήνει μια σπαρταριστή σάτιρα όπου ο παραλογισμός καλύπτει την απόγνωση σε μια απολαυστικά δομημένη πολιτική φάρσα. Εμπνευσμένο από αληθινά πρόσωπα και γεγονότα της θητείας του σκηνοθέτη, και με αυθεντικότητα ως προς τη γλώσσα και το ύφος του υλικού εκείνης της εποχής, το φιλμ ζωντανεύει το ξεκίνημα της δικτατορίας μέσα από ένα πικρά κωμικό φίλτρο, και μια εντυπωσιακή άσκηση ισορροπίας τόνου και περιεχομένου. Παιγμένη από ένα χαρισματικό καστ, η κωμωδία του Περάκη σήμερα, δεν χάνει τίποτα από την αιχμή της, την ίδια στιγμή που παραμένει τέλειο δείγμα διασκεδαστικού σινεμά. Απόδειξη, εξάλλου, πως παρά τις μέτριες κριτικές, η ταινία αποτέλεσε την μεγαλύτερη κινηματογραφική επιτυχία των δεκαετιών 1980-90 και το 2016 η ψηφοφορία των αναγνωστών του περιοδικού ΑΘΗΝΟΡΑΜΑ της απένειμε τον τίτλο «Καλύτερη Ελληνική Ταινία 1976-2016».



Ενας λογιστής απολύεται από τη δουλειά του και καθώς είναι καλοκαίρι και οι δικοί του λείπουν σε διακοπές, θα περιπλανηθεί σε μια Αθήνα που δεν ξέρει. Στην περιπλάνησή του αυτή θα συναντήσει μια κοπέλα, που εκφράζει τον έρωτα της χαμένης νιότης του και θα την ακολουθήσει σε μια χιμαιρική αναζήτηση. Ενας διαφορετικός Κώστας Βουτσάς σε μια ταινία-περιπλάνηση γύρω από τους ανέφικτους πόθους, που έχει το γνώριμο χιούμορ του Βαφέα.


Τρία ζευγάρια πάνε για κάμπινγκ σε μια ερημική παραλία, αλλά όταν εμφανίζεται μια ξένη η ισορροπημένη μέχρι τώρα ζωή τους αλλάζει, οδηγώντας τους σε τελική έκρηξη με ολέθριες συνέπειες. Πάνω στο μοτίβο της διατάραξης της ισορροπίας μιας κλειστής κοινότητας σπό την εισβολή ενός ξένου στοιχείου, μια παράξενη ταινία που ισορροπεί ανάμεσα στο όνειρο και την πραγματικότητα, χωρίς να ολοκληρώνει πλήρως τις προθέσεις της.


Ενας σκηνοθέτης θέλει να γυρίσει μια ταινία για έναν πολιτικό πρόσφυγα. Ο Γέρος αυτός γοητεύει τον σκηνοθέτη που αρχίζει να τον παρακολουθεί. Οι φαντασιώσεις του σκηνοθέτη γίνονται πραγματικότητα. Ενα ταξίδι μέσα από το φανταστικό, τον έρωτα και το θάνατο.