Οι ταινίες του φεστιβάλ

Στο Αλδεμαράν, μια φανταστική πόλη κάπου στην Ευρώπη, που μπορεί να είναι και η Αθήνα, ζουν μαζί ο Δημήτρης ο ποιητής, ο Κρις ο μουσικός και η Μαγδαληνή, η πόρνη, δίνοντας παραστάσεις στα καφενεία. Οταν ο Κρις μαθαίνει ότι ο Δημήτρης έχει λίγους μήνες ζωής, φεύγει και τον αφήνει μόνο του με την Μαγδαληνή. Οι γιατροί όμως μπορεί να έχουν κάνει λάθος. Λυρική, αναρχική ταινία πάνω στο περιθώριο, που λαμβάνει διαστάσεις παραμυθένιας φαντασμαγορίας.

Μια ποιητική συσχέτιση, συμπύκνωση και απόδοση του μυθολογικού υπόβαθρου της Ευρωπαϊκής αστικής τάξης και μια σύνθεση των μύθων που επιβίωναν μέσα στο ιστορικό πλαίσιο του 19ου αιώνα, των μύθων που αναμορφώνονταν και των μύθων που γεννιούνταν πάνω στο νέο στοιχείο της κοινωνικής πραγματικότητας, τη μηχανή. Η πειραματική αυτή ταινία έχει τη μορφή προβολής λαμπασκοπίου και αποτελείται από ακίνητες γκραβούρες- κολλάζ από το άλμουμ του Ισπανού Τσούμυ Τσουμέζ, τις οποίες ο σκηνοθέτης έχει χρωματίσει και κατά κάποιο τρόπο έχει εμψυχώσει, μέσα από τις δυνατότητες που του δίνει η τρυκέζα.

Σε μια στρατοκρατούμενη χώρα, μια γυναίκα ζει απομονωμένη σ' ένα σπίτι - φυλακή, περιμένοντας μάταια τη διαταγή που θα της επιτρέψει να μετακινηθεί. Πολιτική αλληγορία, υποκειμενική σκιαγράφιση των φόβων και φαντασιώσεων ενός νευρωτικού ατόμου ή και τα δυο, η πρώτη ταινία μεγάλου μήκους του Ν. Νικολαϊδη, σ' εγκλωβίζει σ' ένα κλειστό χώρο- χρόνο απ' όπου δεν υπάρχει ούτε το παραμικρό σημείο διαφυγής κι ελπίδας.

Ανατομία των κοινωνικών και πολιτιστικών κωδικών της Μάνης και της αλήθειας που κρύβεται πίσω από την φολκλορική ετικέτα σε μια οικονομικά και πολιτιστικά καθυστερημένη περιοχή της Ελλάδας.

Με άξονα τον εορτασμό της πρώτης επετείου του Πολυτεχνείου, που συμπίπτει με τους πρώτους μήνες της μεταπολίτευσης, ο σκηνοθέτης κάνει μια αναφορά στα κυριότερα πολιτικά γεγονότα που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, προ και μετά της δικτατορίας, και που δίνουν, κατά της γνώμη του, την εικόνα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής στη χώρα μας.

Μητρόπολεις είναι για τον Σφήκα τα μεγάλα καπιταλιστικά κέντρα της δύσης, στην εποχή του περάσματός τους στον ιμπεριαλιστικό στάδιο και στην παρακμή της αστικής μυθολογίας. Φωτογραφίες φιξ, ένα κείμενο του Προυστ κι ένα του Ρίκλε, η μουσική του Σαιν Σάνς, είναι τα μοναδικά εκφραστικά υλικά, στα οποία ανατρέχει ο δημιουργός για να μας μεταδώσει της αίσθηση ενός μνημειακού μεγαλείου, "Το παράθυρο που άφησαν προς την αιωνιότητα" όπως τα ονομάζει.

Δύο χρόνια λαϊκών αγώνων από τους τελευταίους μήνες της δικτατορίας, μέχρι τον Ιούλιο του 1975, όταν έχει πια διαμορφωθεί η μορφή της νέας κυβέρνηησης του Κ. Καραμανλή και η Ελλάδα συνταράσσεται από ένα κύμα απεργιακών κινητοποιήσεων. Η ταινία έχει μια αμεσότητα κι ένα αγωνιστικό πνεύμα, που την κάνουν πραγματικά να ξεχωρίζει μέσα στην πληθώρα των πολιτικών ντοκυμανταίρ.

Ενας περιοδεύων θίασος διασχίζει την επαρχία παίζοντας την "Γκόλφω" ανάμεσα στα έτη 1939 - 1952 και η περιπλάνησή του αυτή είναι ταυτόχρονα ένα ταξίδι στην Ελληνική Ιστορία, από τη δικτατορία του Μεταξά και την κατοχή, έως τον Εμφύλιο και την εδραίωση του κράτους της Δεξιάς. Μια ταινία - σταθμός στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, που θεωρήθηκε μοντέλο πολιτικού σινεμά και συχνά ανακηρύχθηκε από διάφορες ενώσεις ξένων κριτικών ως η σημαντικότερη ταινία της δεκαετίας του 70'.

Η εξέλιξη του Καραγκιόζη από το 1821 μέχρι σήμερα. Εξετάζεται ιστορικά η πορεία του λαϊκού αυτού θεάματος, ο εξελληνισμός των χαρακτήρων και η ζωντανή σχέση του Καραγκιόζη με την ελληνική πραγματικότητα.

Μαρτυρίες για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Μακρονήσου και της Γιάρου, από πρώην πολιτικούς κρατουμένους.

Μια εθνολογική μελέτη των ελληνόφωνων περιοχών της Κάτω Ιταλίας, μέσα από την οποία προσεγγίζεται η κοινωνική πραγματικότητα αυτής της περιοχής και οι κοινές μνήμες, τα κοινά προβλήματα και οι κοινοί αγώνες που μας ενώνουν.

Μια μοντέρνα διασκευή του "Προμηθέα Δεσμώτη" με τη μορφή σουρεαλιστικής χορογραφίας, όπου μέσα από μια σειρά συμβολικών φιγούρων που παραπέμπουν στην αλχημική διάλεκτο, επιχειρείται μια διερεύνηση των σχέσεων θέαμα- θεατής κι εξουσίας.