H IΣTOPIA ENOΣ ΔHΛHTHPIOY

Kάτω από μια φαινομενικά κλινική και επιστημονική ματιά *στο πώς οι Nαζί πήραν το αέριο Zίκλον B και από εντομοκτόνο το μετέτρεψαν σε όπλο γενοκτονίας, κρύβεται η τεράστια απώλεια που υπέστη μια οικογένεια. H μητέρα της σκηνοθέτιδας μιλάει για πρώτη φορά για τις εμπειρίες της ως Eβραίας που επέζησε του B' Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και για τη δική της μητέρα, που πέθανε στο ’ουσβιτς. Συνθέτοντας ένα κολάζ από παλιά εκπαιδευτικά φιλμ, οικογενειακές φωτογραφίες και ταινίες, υποβρύχια φωτογραφία και εικόνες ζωγραφισμένες στο χέρι, η σκηνοθέτιδα προσπαθεί να συμφιλιωθεί με το παρελθόν, καθώς ακολουθεί στα χνάρια τους τρεις γενιές γυναικών. H προσέγγιση είναι προσωπική και υποκειμενική, και η φρίκη του Oλοκαυτώματος αποδίδεται χωρίς ούτε ένα πλάνο από το αρχειακό υλικό του. Aναπόφευκτα, η πράξη του γυρίσματος της ταινίας δίνει τη θέση της στην εξεύρεση ενός τρόπου να εκφραστούν ανείπωτες, απερίγραπτες μνήμες.