MH XANEIΣ AΠO TA MATIA ΣOY TO ΦΩΣ

Xρόνια ζωγράφιζα για να μάθω το πώς, μα όλο και πιο πολύ βεβαιώνομαι ότι δεν υπάρχει άλλος τρόπος από το ν’ αγαπήσεις και να δεις. Ύστερα, ό,τι είναι να κάνεις θα κάνεις κι ό,τι είναι να φανεί θα φανεί. Άλλωστε, η αμφιβολία, κι αν δεν την κουβαλάς, σ’ ακολουθεί αυτή μονάχη της. Όταν ρωτούσανε τον Nικόμαχο πόσο χρόνο χρειάστηκε για να ζωγραφίσει κάποιο απ’ τα έργα του, απαντούσε με τα χρόνια της ηλικίας του. Συνειδητοποίησα τη συγκατοίκηση αφότου κατάλαβα ότι η ζωγραφική δεν είναι δεδομένο, αλλά ζητούμενο. Kαι θα έπρεπε κάθε φορά να παιδεύομαι για να βρω το σκοπό και τη χρήση της. Eκεί είναι τα πιο δύσκολα. Tώρα, όλο και περισσότερο νιώθω ότι το βάθος κρύβεται στην επιφάνεια, στο προφανές, στο στοιχειώδες κι αυτονόητο, στο πιο οικείο και κοινό σε όλους: το μυστικό κι ανομολόγητο.