ΗΡΕΜΗ ΠΟΛΗ

Tην άνοιξη του 1994, στην καρδιά της Oυάσινγκτον, έγιναν δοκιμαστικές ακροάσεις για τη σύσταση ενός θιάσου από νέους, που θα έγραφαν και θα έπαιζαν σ ένα μιούζικαλ βασισμένο στη ζωή και τις εμπειρίες τους. ’λλα μέλη του θιάσου προέρχονταν από φημισμένα ιδιωτικά σχολεία, και άλλα από δημόσια υποβαθμισμένων περιοχών της πόλης. Tο κριτήριο συμμετοχής δεν ήταν το καλό τραγούδι ή το ωραίο παίξιμο, αλλά μια αληθινή φωνή που είχε να πει μια αληθινή ιστορία. H σκηνοθέτιδα κινηματογράφησε για ένα χρόνο τις ζωές και τις πρόβες αυτής της ομάδας νέων που αποτέλεσαν το θίασο του έργου "Ήρεμη Πόλη". Στην αρχή, οι εντάσεις μοιάζουν αξεπέραστες. Φόβοι και προκαταλήψεις τούς χωρίζουν, και η συνεργασία τους δεν είναι εύκολη. Ξεκινούν λέγοντας την ιστορία της ζωής τους, που θα αποτελέσει και την πρώτη ύλη του έργου. Σιγά σιγά αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν θέματα ρατσισμού, βίας, AIDS, διάλυσης της οικογένειας και θανάτου. Όταν ένα μέλος πυροβολείται στο δρόμο και τραυματίζεται σοβαρά, τα άλλα μέλη του θιάσου μένουν στο πλευρό του. "O θιάσος ήταν η οικογένεια που ποτέ δεν είχα", εξηγεί ο νεαρός, του οποίου η μητέρα, ο πατέρας και ο πατριός είναι φυλακή. H εμπειρία τους αλλάζει τα παιδιά αυτά βαθιά και ουσιαστικά. Όπως λέει ένα άλλο μέλος του θιάσου: "Aν κάποιος από μας χρειαζόταν κάτι, ξέρω πως και οι εξήντα μας θα ήμασταν εκεί για να τον βοηθήσουμε".