ΠΛΟΥΣΙΟ ΒΟΥΝΟ, ΠΛΟΥΣΙΑ ΓΗ

Κατά τη διάρκεια του 16ου και 17ου αιώνα, το Σέρο Ρίκο–ένα πελώριο βουνό σε κωνικό σχήμα που δεσπόζει πάνω από την πόλη Ποτόσι της νοτιοδυτικής Βολιβίας– κατείχε το 50% των αποθεμάτων αργύρου παγκοσμίως και συντηρούσε την Ισπανική Αυτοκρατορία κατά τη διάρκεια της αποικιοκρατίας. Το μεγαλύτερο μέρος του ορυκτού πλούτου του Σέρο έχει εξαντληθεί, αλλά σήμερα περισσότεροι από 10.000 μεταλλωρύχοι δουλεύουν στις πλαγιές και τις σήραγγες του βουνού, αναζητώντας ψευδάργυρο, κασσίτερο, μόλυβδο ή μια καλή φλέβα χρυσού. Πρόσφατα, η Βολιβία ανακάλυψε πως διατηρεί το 50% των αποθέματων λιθίου παγκοσμίως στις λευκές πεδιάδες του Σαλάρ ντε Ουγιούνι, στην ίδια περιοχή. Ωστόσο, τα κοιτάσματα λιθίου μένουν για την ώρα ανεκμετάλλευτα. Οι παράλληλες ιστορίες του Σέρο και του Σαλάρ μιλούν για το παρελθόν και το μέλλον της Βολιβίας, συνθέτουν ένα δραματικό ψηφιδωτό για τη ζωή στα ορυχεία στα ψηλά βουνά της Νότιας Αμερικής, και μας κάνουν ν’ αναρωτιόμαστε αν το έθνος αυτό των Άνδεων θα καταφέρει τελικά να εκμεταλλευτεί τους ορυκτούς του πόρους για λογαριασμό του βολιβιανού λαού και για την ανάπτυξη της χώρας.