ΑΓΙΟΥΡΒΕΔΑ: Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ

Η Αγιουβέρντα, που ξεκίνησε από την Ινδία και στη συνέχεια εξαπλώθηκε στην Αίγυπτο, στην Ελλάδα, στη Ρώμη, στο Θιβέτ, στην Κίνα, στη Ρωσία και στην Ιαπωνία, είναι μια από τις αρχαιότερες μεθόδους ολιστικής ιατρικής κι ένας τρόπος για την επίτευξη ψυχικής και σωματικής ισορροπίας. Στο $Αγιουβέρντα: η τέχνη του είναι$, ο Γαλλοινδός σκηνοθέτης Παν Νάλιν ταξιδεύει σ’ όλη την Ινδία, ακολουθώντας αυτούς που ασκούν την Αγιουβέρντα και που θέτουν σε εφαρμογή --με εκπληκτική επιτυχία-- την αρχαία αυτή θεωρία, στην εποχή της πυρηνικής ενέργειας, του Διαδικτύου, και του στιγμιαίου. Η ταινία παρουσιάζει, μεταξύ άλλων, θεραπευτές που διαγιγνώσκουν σκεπάζοντας το σώμα του ασθενούς τους με μια ειδική λάσπη* ανθρώπους που ζουν στις ερήμους της Ινδίας, οι οποίοι δεν ασθενούν ποτέ επειδή απλώς λένε στο σώμα τους να μην το κάνει* γιατρούς που θεραπεύουν τη λευχαιμία με το φλοιό ενός συγκεκριμένου δέντρου. Σκοπός, όμως, της ταινίας δεν είναι να καταμετρήσει την επιτυχία μιας αρχαίας θεραπευτικής μεθόδου, αλλά ν’ αποκαλύψει τα μυστήρια του ανθρώπινου νου και σώματος κάτω από το πρίσμα της αρχής της Αγιουβέρντα ότι κάθε αρρώστια είναι μια ανισορροπία της ζωτικής μας ενέργειας. Κατά συνέπεια, κάθε αρρώστια μπορεί να θεραπευτεί με την αποκατάσταση και διατήρηση αυτής της ισορροπίας.