ΑΡΙΚΑ. Α.

«Ακόμα και στην κόλαση, εγώ θα ζωγράφιζα». Ο Δημήτρης Ανδριανόπουλος ζωγραφίζει ασταμάτητα. Αρνείται όμως να πουλήσει πίνακές του, δεν κάνει εκθέσεις, και υπογράφει με το όνομα της γυναίκας του. Την ημέρα των γενεθλίων του, κλείνοντας τα 79, δέχεται να ανοίξει την ερμητικά κλειστή πόρτα της ζωγραφικής του και να μοιραστεί το έργο και τη σκέψη του σ’ ένα ντοκιμαντέρ. Επί 12 μήνες, η κάμερα εισχωρεί στον μικρόκοσμο των χρωμάτων και της ζωής του. Περιπλανιέται μαζί του, αναζητώντας απαντήσεις για τη σχέση του δημιουργού με το έργο του, τη δυσκολία του να το αποχωριστεί, το μυστήριο της έμπνευσης και την άγνωστη επιρροή από το υπερπέραν.