ΜΟΝΟΣ ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΤΟΙΧΟΥΣ

Σε μια αγροτική περιοχή της Ρωσίας, κάποιοι έφηβοι αγωνίζονται να μεγαλώσουν σ’ ένα αναμορφωτήριο. Η ζωή πίσω απ’ τα κάγκελα μοιάζει να είναι καλύτερη απ’ αυτό που προβλέπεται μετά την αποφυλάκισή τους. Η ταινία παρουσιάζει την εικόνα μιας κοινότητας εκ των έσω· εδώ, αγόρια μικρότερα των δεκατεσσάρων χρόνων έχουν φυλακιστεί για εγκλήματα από κλοπή και βιασμό μέχρι και πολλαπλές δολοφονίες. Τους παρέχεται φαγητό και ρουχισμός. Πάνε σχολείο και ασχολούνται με τον αθλητισμό. Για πρώτη φορά στη ζωή τους δε χρειάζεται να παλέψουν για τις καθημερινές τους ανάγκες και μπορούν να είναι αυτό που πραγματικά είναι: παιδιά. Όπως πολλά άλλα αγόρια, ο Τόλια, που βρίσκεται εδώ για φόνο, αφηγείται τα εγκλήματά του με εντυπωσιακή απάθεια. Παρ’ όλα αυτά, έρχονται στιγμές που τα λόγια ή οι χειρονομίες των αγοριών μαρτυρούν το παιδί πίσω απ’ τον εγκληματία. Σ’ έναν 13χρονο νεοεισερχόμενο δεν επιτρέπεται καν να αποχαιρετήσει τη μητέρα του. Στα δακρυά του, που τελικά καταφέρνει να συγκρατήσει, μοιάζει να αντικατοπτρίζεται η θλίψη όλων των αγοριών. Λιτό, εντούτοις δυνατό, το συγκλονιστικό αυτό ντοκιμαντέρ γίνεται μια σπαρακτική ωδή σε μια χαμένη γενιά της ρωσικής νεολαίας.