ΜΟΝΕΣ

«Η ταινία μάς συστήνει μια καθημερινή οικογένεια χωρικών. Παρακολουθούμε τη σχέση ανάμεσα στα μέλη της, βλέπουμε σε ποιο βαθμό εξαθλίωσης είναι ικανοί οι άνθρωποι να προσαρμοστούν για να επιβιώσουν και πώς καταφέρνουν τα παιδιά να μεγαλώσουν ακόμα και με το τίποτα... Πρόκειται για έναν απάνθρωπο κόσμο όπου αυτά τα νέα πλάσματα ζουν σαν ζώα, αλλά ταυτόχρονα πρόκειται και για έναν κόσμο βαθιά ανθρώπινο, μιας που οι στενοί δεσμοί τούς επιτρέπουν να τα βγάλουν πέρα. Η εικόνα του εκμοντερνισμού, της οικονομικής ανάπτυξης, αυτού του σχεδόν δυτικότροπου κόσμου που παρουσιάζει τελευταία η Κίνα έχει σταδιακά οδηγήσει αυτή την άλλη πλευρά –την ανθρώπινη– να αποσυρθεί από το βλέμμα μας.» Ουάνγκ Μπινγκ