ΤΟ ΑΠΟΜΕΣΗΜΕΡΟ ΕΝΟΣ ΦΑΥΝΟΥ: ΤΑΝΑΚΙΛ ΛΕ ΚΛΕΡΚ

Απ’ όλες τις μεγάλες μπαλαρίνες, η Τάνακιλ Λε Κλερκ ίσως ήταν η πιο υπερβατική. Με το σώμα της, που δεν έμοιαζε με κανένα από αυτά των χορευτριών που προηγήθηκαν, μάγεψε τόσο το κοινό όσο και τους χορογράφους. Με την ψιλόλιγνη κορμοστασιά της, που θύμιζε άλογο κούρσας, έγινε το νέο πρότυπο χορεύτριας για τον σπουδαίο Τζoρτζ Μπαλανσίν. Εξαιτίας της εξαιρετικής της κίνησης και της μοναδικής προσωπικότητάς της επί σκηνής, έγινε η μούσα του Τζoρτζ Μπαλανσίν και του Τζερόουμ Ρόμπινς, δύο από τους σημαντικότερους χορογράφους στην ιστορία. Τελικά, παντρεύτηκε τον Μπαλανσίν, ενώ ο Ρόμπινς δημιούργησε την περίφημη εκδοχή του τού Απομεσήμερου ενός φαύνου αποκλειστικά γι’ αυτήν. Έζησε τον έρωτα, τη δόξα και τη λατρεία του κόσμου, και υπήρξε η επιφανέστερη χορεύτρια της εποχής της, ώσπου όλα σταμάτησαν ξαφνικά. Σε ηλικία 27 ετών έπαθε πολιομυελίτιδα και παρέλυσε. Δεν ξαναχόρεψε ποτέ. Έκτοτε, η ιστορία της στοίχειωσε τον κόσμο του μπαλέτου.