Βραβείο Διεθνούς Διαγωνιστικού Film Forward

Ο Αλμπέρτο Βαλβέρδε είναι συντονιστής του ECAM Forum, της νέας διεθνούς αγοράς συμπαραγωγών της Μαδρίτης. Συνδυάζει τη δουλειά του στην ανεύρεση κινηματογραφικών πόρων και τις πρωτοβουλίες του κλάδου, με τον προγραμματισμό και την προβολή ταινιών. Ιδρυτικό μέλος και προγραμματιστής του συλλογικού CinemaAttic, έχει προγραμματίσει ισπανικές και λατινοαμερικανικές ταινίες σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο για πάνω από μια δεκαετία. Προηγουμένως εργάστηκε για το Screen Scotland και ήταν επικεφαλής του Creative Europe MEDIA Office σε Ηνωμένο Βασίλειο-Σκωτία (2018-2021), υποστηρίζοντας τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο και συμβουλεύοντας επαγγελματίες του οπτικοακουστικού τομέα. Έχει συνεργαστεί με το D’A Festival Cinema Barcelona, το D’A Film Lab και το Abycine Lanza. Το 2023 ήταν επικεφαλής του προγράμματος Spanish Screenings για την διεθνή προώθηση του ισπανικού κινηματογράφου για το ICAA. Από το 2024 είναι μέλος του Τμήματος Βιομηχανίας του ECAM.

Η αρμενικής καταγωγής Αικατερίνη Γεγησιάν, γεννημένη στη Θεσσαλονίκη, είναι εικαστικός, κινηματογραφίστρια, ακαδημαϊκός και ερευνήτρια, με σπουδές στο Ηνωμένο Βασίλειο, της οποίας η εργογραφία αντικατοπτρίζει την πολυεπίπεδη πολιτιστική κληρονομιά της. Μοιράζει τον χρόνο της μεταξύ Λονδίνου και Θεσσαλονίκης, όπου καλλιεργεί ένα μικρό κτήμα, υιοθετώντας μια διεπιστημονική προσέγγιση στην τέχνη και στη ζωή. Κατά βάθος εικονοποιός, η Γεγησιάν επιχειρεί μια φεμινιστική επανανάγνωση των οπτικών τεχνολογιών και εξετάζει πώς φωτογραφικές και κινηματογραφικές εικόνες διαμορφώνουν αντιλήψεις, συνθέτουν ταυτότητες και δημιουργούν καθεστώτα οπτικής απόλαυσης. Η Γεγησιάν συμμετείχε στο Αρμενικό Περίπτερο της 56ης Μπιενάλε της Βενετίας (2015), το οποίο έλαβε τον Χρυσό Λέοντα για την καλύτερη εθνική συμμετοχή, και έχει εκθέσει έργα της σε ιδρύματα όπως το Mathaf (Ντόχα), το ICP (Νέα Υόρκη), το Εθνικό Μουσείο Τεχνών της Κίνας (Πεκίνο), το MOMus (Θεσσαλονίκη), το IVAM (Βαλένθια), το BALTIC (Νιουκάσλ), το The Whitworth (Μάντσεστερ), το Spike Island (Μπρίστολ), το Kunsthalle Osnabrück και το DEPO (Κωνσταντινούπολη). Οι ταινίες της έχουν προβληθεί σε φεστιβάλ όπως το Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους του Όμπερχαουζεν, το Videoformes, το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του Κάσελ και το IFF Innsbruck. Έργα της εκτίθενται σε δημόσιες συλλογές, όπως στα Victoria & Albert Museum, Frac des Pays de la Loire, Middlesbrough Institute of Modern Art, MOMus Θεσσαλονίκης και California Museum of Photography. Επίσης, δουλεύει αρκετά με το photobook ως μια διευρυμένη φόρμα κινηματογραφίας και φωτογραφίας. Έχει εκδώσει τα βιβλία A Small Guide to the Invisible Seas (Venice Biennale, 2015), Handbook of the Spontaneous Other (MACK, 2020) και Third Person Plural (BÜCHS’N’BOOKS, 2025), όπου αξιοποιεί αρχειακό κινηματογραφικό υλικό της μεταπολεμικής Αμερικής για να διερευνήσει τη διαμόρφωση του έμφυλου πολιτικού φαντασιακού.

Η Σάντρα Πίρες είναι Πορτογαλίδα αρχιτέκτονας και προγραμματίστρια πολιτιστικών δράσεων με έδρα τη Λισαβόνα. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Πόρτο και αστικό σχεδιασμό στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, στο Ανν Άρμπορ. Έζησε στη Νέα Υόρκη για πάνω από μια δεκαετία και εργάστηκε σε διάσημα αρχιτεκτονικά γραφεία, ενώ παράλληλα ανέπτυξε μια ενεργή επιμελητική πρακτική. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου ίδρυσε το 255Canal, μια γκαλερί που λειτουργούσε από το διαμέρισμά της στην Canal Street, φιλοξενώντας εκθέσεις, θεματικά δείπνα, σεμινάρια κινηματογράφου και συναυλίες τζαζ. Ο χώρος παρουσιάστηκε σε διάφορες εκδόσεις, μεταξύ των οποίων το βιβλίο Alternative Histories: New York Art Spaces 1960–2010 (MIT Press). Μετά τη μετεγκατάστασή της στη Λισαβόνα, συνίδρυσε το 119 Marvila Studios, έναν χώρο που λειτουργεί ως στούντιο post-production και γκαλερί τέχνης, δίνοντας τη δυνατότητα σε άτομα από τον χώρο των εικαστικών τεχνών και του κινηματογράφου να υλοποιήσουν το όραμά τους.