ΣΙΩΠΕΣ

Στην καρδιά της πόλης, η μέρα χαράζει και φωτίζει μια μαούνα που έχει εξοκείλει στην όχθη του ποταμού. Αλλά δεν υπάρχει καμία υπόσχεση αναγέννησης ή λύτρωσης. Αυτό που ξεκινά, αντίθετα, είναι ένας αμείλικτος κύκλος απομόνωσης και αβεβαιότητας· ένα εξαιρετικά συγκινητικό δράμα γεμάτο κατεσταλμένα πάθη και συγκρουόμενους πόθους. Η πόλη, φυσικά, παλεύει ενάντια στην αποσύνθεση. Πάνω από την πόλη, τυλιγμένη σ’ ένα υδαρές φως, στέκεται μια μοναχική γυναίκα. Και τότε αρχίζει η φωνή: ψάχνει, κατηγορεί, γεμάτη οργή και απέχθεια για τον ίδιο της τον εαυτό, αρνείται να σιωπήσει ή να δεχτεί παρηγοριά.