Η ΛΑΒ ΚΑΙ Η NΤΑΙΑΝ

Ύστερα από εξίμισι χρόνια ζωής σε ορφανοτροφείο, η Λαβ πηγαίνει να ζήσει πάλι με τη μητέρα της, Νταϊάν, η οποία φαίνεται να έχει κάνει μια καινούργια αρχή. Απεξαρτημένη από το κρακ, η Νταϊάν νοικιάζει ένα διαμέρισμα στο Μπρούκλιν, έχει γίνει θρήσκα, και φιλοδοξεί να κάνει κάτι στη ζωή της. Τρεις από τις τέσσερις κόρες της κι ο μοναδικός εναπομείνας γιος της –ο μεγαλύτερος αυτοκτόνησε– έρχονται να ζήσουν μαζί της. Η συμβίωση έχει αρκετά προβλήματα. Τα παιδιά έχουν περάσει δύσκολα κι έχουν διφορούμενα συναισθήματα απέναντι στη μητέρα τους. Όσο για την Νταϊάν, εγκαταλειμμένη κι η ίδια ως παιδί από μια αλκοολική μητέρα, συγκρούεται τακτικά με τη 18χρονη Λαβ. Η Λαβ είναι οροθετική κι έχει πλέον δικό της παιδί («Ήθελα κάτι στη ζωή μου που θα με έκανε να νιώσω καλά...»), αλλά το ότι δεν έχει συμβιβαστεί με το παρελθόν της την εμποδίζει να γίνει καλή μητέρα. Όταν η Λαβ καταλαμβάνεται από μια βίαιη κρίση οργής, η Νταϊάν ειδοποιεί την αστυνομία, όπως και η Λαβ είχε κάποτε «προδώσει» τη μητέρα της, καταγγέλλοντας στο σχολείο ότι παραμελούσε τα παιδιά της. Η ιστορία μοιάζει να επαναλαμβάνεται...