Ο ΘΡΟΝΟΣ ΤΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ

Στην Ιαπωνία του 16ου αιώνα, ο στρατηγός Ουασίτζου παρακινούμενος από την προφητεία μιας μάγισσας δολοφονεί τον τοπικό άρχοντα και ανεβαίνει στο θρόνο. Με την παρότρυνση της φιλόδοξης και ματαιόδοξης γυναίκας του, ανοίγει έναν κύκλο αίματος προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία. Η απληστία και η ακόρεστη δίψα για δύναμη, καθώς και η αρχομανία του τον τυφλώνουν, ενώ τα εγκλήματα και η ωμή βία συνεχίζονται, χωρίς ο ήρωας να συνειδητοποιεί ότι απεργάζεται την αυτοκαταστροφή του...
Βασισμένος στον «Μάκβεθ» του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, Ο θρόνος του αίματος είναι μια αριστουργηματική ταινία μεγάλης υποβλητικής δύναμης και εικαστικής τελειότητας. Χρησιμοποιώντας τις τελετουργικές παραδόσεις του θεάτρου Νο και του Καμπούκι, ο Ακίρα Κουροσάουα κατορθώνει να ανασυστήσει έναν Μάκβεθ ελάχιστα αλλοιωμένο σε σχέση με το αυθεντικό αρχέτυπο και απόλυτα εναρμονισμένο με τις επιταγές της ανατολικής τεχνοτροπίας. Η βία που υπάρχει στον Σαίξπηρ, η προβληματική του γύρω από την δίψα της εξουσίας και τις αυτοκαταστροφικές τάσεις του ανθρώπου, ταιριάζουν απόλυτα στον γενικότερο προβληματισμό του Kουροσάουα σχετικά με την ανθρώπινη φύση και μοίρα. Η ταινία στηρίζεται σκηνοθετικά σε μετωπικά πλάνα, ενώ δημιουργεί μια αντίθεση ανάμεσα σε σκηνές βίαιης αναταραχής και άγριας κίνησης με σκηνές στατικές, αλλά μεγάλης δραματικής έντασης. Μια αντίθεση που «λιώνει» στην τελική σεκάνς, όπου το κινούμενο και το στατικό γίνονται ένα, με τη μετα-κίνηση του «ανθρώπινου» δάσους του «ιστού της αράχνης» και το θάνατο του Ουασίτζου/Μάκβεθ από τα βέλη των στρατιωτών του. Ξαναδιαβάζοντας με τον δικό του τρόπο τον Σαίξπηρ, ο Kουροσάουα, όχι μόνον τον απογυμνώνει από τα μεταφυσικά του στοιχεία, αλλά δίνει στο δράμα τη διαλεκτική και ιστορική διάσταση του, κάνοντας μια σπουδαία ταινία πάνω στην «μετάλλαξη» που προκαλεί η εξουσία.