ΠΟΛΥΣ ΕΡΩΤΑΣ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ

Στο τέλος μιας νύχτας γεμάτης κρασί και κοινές αναμνήσεις αρχίζει η περιπέτεια τριών ανθρώπων που πασχίζουν να επεκτείνουν όσο το δυνατόν περισσότερο τις στιγμές της οικειότητας, να σταματήσουν το χρόνο.
Ακολουθεί μια απόδραση. Ενα βιαστικό ξεκίνημα -με ασήμαντο πρόσχημα- για ένα αγκυροβολημένο πλοίο: το "πάθος".
Η Ντελφίν είναι ψηλή και κοκκινομάλλα, τριάντα ετών. Εχει ένα μικρό γιο, τον Λεόν. Το γέλιο της είναι αυθόρμητο και ηχηρό.
Ο Ντανιέλ είναι σαράντα ετών. Στη δεκαετία του εβδομήντα, την δεκαετία των ονείρων όπου ακόμα ζει, ήταν είκοσι.
Ο Φερνάν είναι ο πιο νέος. Εικοσιέξι ή εικοσιεπτά ετών, έχει ύψος 1.95 και βάρος 100 κιλά. Ολα τα υπόλοιπα είναι στα μέτρα αυτού του εξαιρετικού κορμιού. Η αγάπη του για τον ωκεανό τον βυθίζει, το γέλιο του καμιά φορά τον ισοπεδώνει.
Κυνηγώντας την ευτυχία θα αποκαλυφθούν, θα δείξουν ό, τι προσπαθούν να κρύψουν, θα παρασύρουν μιναξιές μεγαλύτερες από τις δικές τους και ύστερα θα τις εγκαταλείψουν στη θλιβερή τους μοίρα.
Υστερα, η καθημερινότητα κλείνει την παρένθεση.