ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΙ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΟΥ (ΕΚΤΟΣ ΣΥΝΑΓΩΝΙΣΜΟΥ)

Είκοσι πέντε χρόνια από τη ζωή μιας γενιάς -από το 1965 ως το 1990- διατρέχει αυτή η ταινία, που είναι κάτι σαν "road movie", της γενιάς των σημερινών πενηντάρηδων. Η ταινία παρακολουθεί τον βασικό της ήρωα, τον Κυριάκο, από τότε που ήταν είκοσι πέντε χρονών ως τη μέρα που κλείνει τα πενήντα και από τη Δυτική Γερμανία του 1965 ως την Αθήνα του 1990. Δρομολόγια, συναντήσει, απολογισμοί, σε μια ανδρική ταινία -όπως λέμε πολεμική ταινία- που παρουσιάζει ένα εντελώς ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: είναι μια ταινία χωρίς γυναίκες.