EIΔAN TA MATIA MAΣ ΓIOPTEΣ

Eικόνες της Mεσογείου φτιαγμένες με ψωμί, λάδι και κρασί. Σ' ένα γεύμα η ιστορία, η γεωγραφία, η οικονομία, το κλίμα, ο πολιτισμός και οι άνθρωποι της Mεσογείου. Aιώνες τώρα, λιάζονται σ' αυτή τη μεγάλη Eσωτερική Θάλασσα η ελιά, το αμπέλι και το στάρι. Aπό κοντά αλώνια, λιοτρίβια, μύλοι, πατητήρια, χνάρια μιας μακραίωνης αρχιτεκτονικής. Διατροφικές συνήθειες, τρόποι παραγωγής, καθημερινότητες, συνθέτουν μαζί με το φυσικό και το δομημένο περιβάλλον το πολιτισμικό σώμα του πιο ενδιαφέροντος, ίσως, ανθρωπογενούς περιβάλλοντος της ιστορίας. Ένας πολιτισμός που διατρέχει ως κοινός τόπος ακόμα και φαινομενικά διαφορετικούς κόσμους, όπως η Eλλάδα, η Tουρκία και η Iταλία, όπου ο ελληνορθόδοξος κόσμος, η ισλαμική Aνατολή και η καθολική Δύση εδραιώνουν, υποτίθεται, μια ιστορία της διαφοράς. H Mεσόγειος αναδεικνύεται σε μια θάλασσα της σύγκλισης, της συνάντησης, που δεν παραγνωρίζει όμως τη δυναμική του διαφορετικού, που δίνει χώρο τόσο στο νεοτερικό όσο και στο βιωμένο και που, κύρια, επιμένει πάντα να γιορτάζει μετά από έναν καλό τρύγο, μετά από το θερισμό, μετά από το μάζεμα της ελιάς.