BICH’EBI [ΑΓΟΡΙΑ]

Δύο νεαροί άνδρες από τη Γεωργία μιλούν για τις ελπίδες και τα όνειρά τους, αλλά και για το πώς είναι να ζεις σε μια ταλαιπωρημένη χώρα που σκιάζεται απ’ το σοβιετικό της παρελθόν. Με τις φωνές των δύο καλών φίλων να επενδύουν τα εντυπωσιακά πλάνα της, η υπέροχη αυτή ταινία μικρού μήκους ξετυλίγεται αβίαστα, ως μια ροή πανέμορφων εικόνων ελευθερίας και ανεμελιάς (σε πολύ ενδιαφέρουσα αντίστιξη με τη μελαγχολία της φωτογραφίας και των προβληματισμών που εκφράζονται), οι οποίες μας υπενθυμίζουν ότι η πραγματικότητα συντίθεται σαν ένα πανόραμα αντιθέσεων που μαγικά συνυπάρχουν και συνομιλούν, ώσπου όσα λένε να γίνουν τραγούδι. Ένα μικρό κινηματογραφικό ποίημα σκηνοθετικής κινητικότητας και έμπνευσης, που μοιάζει να χορεύει για 17 λεπτά.